Funkcje odwrotne, granice ciągów — kolokwium z analizy 1, MEiL, cz. II
Zadania od widzów⏱ 1 h 19 min
Druga część powtórzenia do kolokwium z Analizy Matematycznej 1 na MEiL PW. Funkcje odwrotne z arkusami, tożsamości z funkcjami cyklometrycznymi i hiperbolicznymi, a potem granice ciągów i twierdzenie o trzech ciągach.
W tym nagraniu
Funkcja odwrotna, dziedzina i zbiór wartości z arcsin
Druga część powtórzenia do kolokwium z Analizy Matematycznej 1 na MEiL PW. Zaczyna się od funkcji odwrotnych zbudowanych z arkusów: jak wyznaczyć wzór funkcji odwrotnej, jej dziedzinę i zbiór wartości, pamiętając, że arcsin przyjmuje wartości tylko z przedziału [−π/2, π/2].
Potem tożsamości z funkcjami cyklometrycznymi, takie jak arcsin x + arccos x = π/2, i funkcje hiperboliczne. Druga połowa to granice ciągów: wyrażenia z pierwiastkami, w których pomaga mnożenie przez sprzężenie, oraz twierdzenie o trzech ciągach z oszacowaniem „szumu”, czyli składników, które nie wpływają na granicę.
Przykładem jest granica ⁿ√(3ⁿ + 2ⁿ) = 3: od dołu wyrażenie ogranicza ⁿ√(3ⁿ) = 3, od góry ⁿ√(2·3ⁿ) = 3·ⁿ√2, które dąży do 3. Takie szacowania to podstawowe narzędzie na kolokwium z granic ciągów.
Opis i materiały
Zadania 6-10.
Uwaga na zamienienie licznika z mianownikiem w 9m.
Lekcje kursu „Matematyka od nowa” na ten temat
Szkolne podstawy tego, o czym jest nagranie — interaktywnie i za darmo.
Transkrypt został wygenerowany automatycznie na podstawie napisów YouTube, więc może zawierać błędy w zapisie wzorów, nazwisk i terminów. Kliknij znacznik czasu, aby przewinąć wideo do danego fragmentu. (7115 słów)
Wracają po przerwie teraz mamy zrobić zadanie sz chcemy znaleźć funkcję odwrotną do czegoś takiego No więc zdaje się naas arus sinus przyjmuje rzeczy które są w jednostkach od1 do i wyniki arkusa sinusa są w jednostkach od w jednostkach pi oczywiście nie ma w czystej matematyce czegoś takiego jak jednostki bezpośrednio natomiast no zadanie widać że będzie się źle liczyło jak wyobraz sobie któ sinusy są przed przed dodawaniem W każdym razie jest taka funkcja No to dwie rzeczy się muszą dziać w dziedzinie dziedzina f to jest zbiór tych x po pierwsze Arkus sinus się musi skompilować A po drugie jak się już skompiluj to on plus
Pi PR 6 musi być Wi rów na szczęście Arkus sinus funkcją rosnącą tak samo jak sinus wi Arkus sinus X większe równe niż minus pi PR 6 to jest równoważne z tym że sinus x jest większy równy niż sinus min pi PR 6 czyli - 1/2 tu mam przedział - 1 1 tu mam przedział oczywiście ch napisać x po prostu przyłożyliśmy stronami sinusa do te nierówności przedział nieskończoność czyli wychodzi mi w przecięciu min 1/2 od od 1/2 do zbiór wartości f No to to jest 1 plus pierwiastek z Arkus sinus żeby skompilować przynajmniej pi PR 6 a może co najwyżej pi PR 2 plus pi PR 6 teraz trzeba się nie pomylić w dawaniu
Ułamku 0 plus to jest 0 1/2 plus 1/6 to jest około 2/3 czyli to jest od 1 do 1 plus pier 23 pi dobrze Innymi słowy dziedzina to jest zbiór wartości funkcji odwrotnej zbiór wartości f to jest dziedzina funkcji odwrotnej No i teraz funkcja odwrotna się liczy tak po prostu piszemy równanie y czyli 1 plus pierwiastek pi PR 6+ arus x No i co to oznacza że y 1 y min jest rów pierwiastek ale w naszej dziedzinie to co jest pod pierwiastkiem jest nieujemne zadbaliśmy o to żeby się skało więc więc tu jest y min 1 do kwadrat być równe tyle x cli x r y min 1 do kwad min pi PR
6 tak i z tego sinus tak jak odejmę od tego 1 mam 0 pierwiastek 2/3 pi podniosę do kwadratu mam 02 TR pi odejmę pi PR 6 Mam min-1 1 zzy mam pi pi p No i to jest akurat ten maksymalny przedział spodziewać się że w obie strony będzie róż wartościowość dobrze si zrobię tak żeby to było tak tangens odx no więc arkusa kotangens właśnie to my pułapka tak No więc chcielibyśmy żeby to był kotangens kotangens zanim to zroby
Arkus cotangens Przypominamy sobie że kotangens szedł Tak tu jest Pi tu jest y rów cotangens x to Arkus będzie szedł tak samo tylko że o 45 stopni Tak on chcielibyśmy żeby żeby to była taka funkcja Tak tak bardzo malejąca oczywiście spotykają się gdzie one się spotykają A w takim punkcie w którym x rów się kang x No to to jest punkt który po prostu jest jest określony tym równaniem to jest najprostszy sposób żeby go opisać tu jest y rów arus cotangens x dziedzinę to ma dobrą to Dang przystosowan do żywienia się output z arkusa cotangensa tangens jest przystosowany do żywienia się output z arkusa tangensa tu potrzebujemy żeby Niech to się nazwie funkcją f żeby dziedzina f to był zbiór tych x takich
Że Arkus cotangens 2x żeby był w dziedzinie tangensa Arkus kotangens zwraca tylko rzeczy od 0 do pi prz 2 do pi więc tak samo p jak tutaj jest jedna szansa żeby to uderzyło w jakieś miejsce w którym tangens się nie skompiluj jest taka żeby to uderzyła akurat pi PR 2 tak no i kiedy się zdarzy że Arkus cotangens uderzy w pi PR 2 No generalnie to w takich xach tak w takich xach które mają szansę być kotangens sami pi PR 2 tak i za wszech Miar Wygląda na to że żeby Czyś Arkus cotangens był równy pi PR 2 No to ten ktoś musi
Być cotangensem pi prz 2 to jest z0 to zresztą nawet widać na wykresie funkcj Arkus cotangens jak tu jest Pi PR 2 tu jest 0 z jest Pi to jest zer dokładnie w środku jest pi pr2 osiągane tylko w zerze Czyli po prostu chcemy żeby żeby to nie było zer Oprócz tego wszystko będzie wszystko będzie działać tak bo ja nie osiągnę ani tak czyli taka dziedzina to teraz jeszcze trzeba nać WZ wodu trget argument modyfik tak Żeby trafił wzorem redukcyjnym w to co trzeba tu na zewnątrz funkcj trygonometryczną jak będę modyfikował coś tutaj to mi to mi bezpośrednio nic Pego nie wyjdzie wic to co się robi to się pisze że f x tangens jest równy zawsze 1 przez cotangens od arkusa cotangensa -
2x przy czym to jest znowu z takimi asteryski że jeśli akurat kotangens wybije nieskończoność to tu chcem mieć zero tak kiedy ten kotangens wbije nieskończoność kiedy ten Arkus kotangens trafia w zbo pi Czyli nigdy kotangens wyb wtedy kiedy to się nie skompiluj ogólnie tangens na całej swojej dziedzinie jest 1 przez kotangens więc to jest po prostu 1 przez min 2x No i wykres o który pytali w zadaniu to jest po prostu ta ta hiperbola którą znamy ze szkoły i już tu mamy d arkusy od tangensa x No ZN robimy podobne analizę tylko że tylko że co tylko że te funkc odwrotnie więc tu ja ja tylko nie chcę trafić
W trafić w to gdzie tangens się nie skompiluj Czyli tutaj x nie jest równy miejsce w którym kotangens widzenia Plus jego okresowe przesunięci i tak długo jak x tak nie będzie to to się skompiluj Arkus kotangens się skompiluj na samym Eze Dobra czyli możemy napisać że to jest 2 raz 2 raz Arkus tak ja teraz ch do Arkus kotangens od cotangensa pi PR 2 - x i teraz trzeba uważać No bo chciałoby się napisać że to jest 2 r pi PR 2 min X No ale zaraz to musi być wciśnięte wzorem redukcyjnym w zer pi Czyli tak naprawdę to jest d razy i tutaj zrobię napis który jest trochę znaczy jedny powód d którego jest nielegalny jest taki że tego się nie używa natomiast widać o co chodzi to policzone
Modulo Modul pi Dokładnie tak prust Story to jest reszta dzielenia przez pi to znaczy jeśli pi PR 2 min x jest równe np plus powiedzmy jakieś r gdzie r jest z przedział otwartego od z do pi otwartego bo wycięliśmy końce dla czegoś takiego nasza funkcja to jest d raz po prostu d r r No więc możemy x modulo pi to zrobimy tak albo możemy napisać że to jest funkcja zrobiona Tak żeby była pi okresowa i na przedziale minus pi P pi p ja trafiam dokładnie w 0 pi to można tak narysować na takim przedziale tu pi PR 2 min X
Jest w dziedzinie różnowartościowości cotangensa więc tu mam narysować po prostu pi PR 2 min X czyli mam narysować taką funkcję ona jest jeszcze razy 2 to zrobię obrazek nie do skali powiem że tu jest Pi takie coś i takie coś no i potem dokładnie tak samo jak wykres funkcji częścik tu się nie musimy przejmować końcami wyrzucony z dziedzin można było napisać że to jest wyciągnąć minus przez to ale tak myślę że jest naj najmniej uciążliwy ogólnie zwróci prowo x x rów pi PR 2 i tak samo to jest Arkus tangens x plus Arkus cotangens jak na szczęście tu te funkcje mają zgodne dziedziny te funkcje też mają zgodne dziedziny to zobaczmy na tym bo to jest bardziej
Uciążliwe jak się tego dowodzi dowodzi się tego tak że ja powiem że to jest alfa i to jest Beta to jest b No to ja wiem że sinus alfa jest równy x i takiż jest cosinus beta beta jak to Arkus cosinus jest w przedziale 0 pi zaraz to jest sinus pi p minus beta to jest przedzial różnowartościowości sinusa No to mam dwa kąty mam kąt alfa i kąt taki oba są w przedziale różne wartościowości sinusa al wyszło jako output ZUS sinusa i mają równe sinusy więc z tego wynika że alfa jest równe pi PR 2 min Bet czyli tak jak mieliśmy udowodnić alfa plus plus b jest rów pi PR tyko symetria ta że ta że sinus się zamieni na cosinus jak mu podmieni argument z
Symetrią dookoła No dookoła prz 4 to to się przekłada na to że arkusy się sumują do stałej więc można tutaj było coś takiego napisać typu że to jest tu wyciągnąć minus i powiedzieć że Arkus cotangens minus czegoś to jest To jest coś tam to jest Pi PR natomiast tak i tak było szybciej i na koniec mamy ogólnie jednym z powodów dla których was teraz męczą takimi przykładami jest to że prze całkowanie przez podstawienie trzeba sprawdzać co jak dę sinus arus cosinus x prze pier kw i żeby nie było potem kłótni dziedzinowych to x jest w przedziale 01 tak dobrze jak x jest
X k jest od z otwartego do 1 więc ten pierwiastek się skompiluj Arkus cosinus oczywiście też się skompiluj bo to się zabiera w przedziale min więc dziedzina faktycznie jest taka dobrze sinus arus cosinusa No toze arus cos jakiś kąt z tego przedziału No to sinus alfa tak to ja wiem że ja wiem że cosinus alfa jest równy x to co ja mam na górze mam sinus alfa podzielony przez pierwi k arus cos Wynika to że napraw Alf jest mniejszym przedziale cosinus Alf być od zer do jyn czyli alfa jest od mam nie mieć jedynki czyli 0 do pi przez 2 w ten sposób tu to jest sinus alfa przez pier
Trygonometryczne rów 1 tak po prostu jeden na całej dziedzinie złożenie złożenie takich dwóch funkcji które opowiada samej trygonometrii to okazuje się być czymś takim co opowiada w o trygonometrii ale zawoalowany sposób dobrze zadanie ó wzory noc Dlaczego cosinus hiperboliczny definiuje się w taki sposób i sinus hiperboliczny w taki to jest materiał na tak przynajmniej pół wykładu żeby o tym dobrze opowiedzieć o co w tym chodzi oczywiście to jest zwykły sinus to budzą podobnie do wzorów na zwykły cosinus zwykły sinus które tu jeszcze mają i tu jest i tu jest i i tu jest jeszcze i żeby wyszła liczba rzeczywista skąd takie podobieństwo No więc jak ja mam Ja chcę narysować krzywą która jest
Sparametryzowana przez cosinus sinus t No to ja okrąg o promieniu 1 tu mam Zauważcie że mogę to reprezentować ten sposób że tutaj mam łuk o długości t ale będę będę Chiki i zamiast łukiem będę to reprezentował polem jakie tu jest pole łuk jest długości t więc pole To jest łuk do całę st No to to jest rów PR 2 czyli tego pola tutaj w tym w tym serku Hochland jest to przez 2 a teraz okazuje się że a i przy okazji ten okrąg To ma jakieś równanie x k plus do będą po okręgu którego równem Jest powiedzenie że kwadraty współrzędnych sumują się do 1 okazuje
Się że siostrzany równaniem do tego jest równanie że różnica kwadratów jest równa 1 i jak się namaluje zbiór punktów rów wychodzi hiperbola to jest dokładnie ta Szkolna hiperbola którą my znamy tutaj przechodząc przez punkt 10 przeskalowanie i obrócenie 45 stopni Dlaczego Dlatego że to jest X min y r x + y a zamianę xy na X min y x + y to jest izometryczna zamiana układu współrzędnych i teraz najzabawniejsze jest to że jak ja tutaj zrobię pole t PR to będzie cosinus hiperboliczny t i sinus hiperboliczny t że to się zgadza to znaczy że definicja cosinusa i sinusa hiperbolicznego przez e do X się zgadza z tą to się dowiecie za niedługo jak się nauczycie całkować tymczasem nam każ udowodnić coś dużo prostszego udowodnić jedynkę hiperbolicznego
No to dowodzimy cosinus hiperboliczny kwadrat x min sinus hiperboliczny kwadrat x to ja będę śmieszny i co zrobię Napiszę że to jest suma razy różnica No i teraz jak się zachowują te ułamki jak je dodam to co mi się stanie oczywiście jest min k Sob wyobraziłem go nie napisałem było widać z kontekstu co Zaz tak W każdym razie jak ja dod te dwa ułamki to mi się skróci min X i zdubluje się do X czyli ich suma to będzie do X a jak odejmę no to widać skróci mi x X min min min X czyli będą dwie sztuki min X podzielone przez 2 i już drugie sinus hiperboliczny 2x jest równy jest równy d razy iloczyn No to
Łatwo sprawdzić Napiszmy tak Napiszmy ten iloczyn to to jest d razy różnica kwadratów w mianowniku zostanie je d a tu jest po prostu różnica kwadratów min Minx A to z definicji jest sinus hiperboliczny 2x by the nie dali tego w tym zadaniu ale jeszcze warto wiedzieć że jak ja wezmę 2 r cosinus hiperboliczny kW x 1 to zostanie ten wzór który jest do cosinusa zaczy że to jest cosinus 2x 2 x e do x + e do min X przez 2 do kwadratu min 1 to jest tu jest dwójka tu jest czwórka to zostanie tutaj dwójka e 2x plus 2 razy iloczyn czyli 2 bo one się mnożą do jedynki plus E do min 2x - 1 to się skróci i zostaje cosinus hiperboliczny 2x No ogólnie to jest zabawna sprawa bo okazuje się że są takie magiczne
Wielomiany które się nazywają wiewa się normalnie jako takie wielomiany które produkują wzory na cosinus NX okazuje się że one również spełniają to samo dla cosinusów hiperbolicznych tak No i tak naprawdę to to nie jest wielka niespodzianka no bo one po prostu są takimi wiii że to razy tu wezmę dowolną liczbę tu różne od zera to mi wyjdzie takie coś tu jest w do Minn jak widać to to jest niby coś coś się wyraża w sumie w terminach zmieny rzeczywistej Natomiast jeśli to jest prawda dla w rzeczywistych to jest prawda dla zespolonych bo to to są rachunki na funkcjach wymiernych jeśli tożsamość na funkcjach wymiernych jest prawdziwa dla rzeczywistych to jest też prawdziwa na zespolonych więc ja mogę z tego jednego wzoru odzyskać oba te to są dwie strony tego samego
Jak ja wstawię tu jak ja wstawię w rów e do i to dostanę to A jak wstawię po prostu w rów x to dostanę to jest jeszcze zabawniejsze Zobaczcie że ten wzór traktuje o tym jak te działają na liczby z przedziału min cosinus hiperboliczny jest zawsze większy równy 1 co wynika na przykład z tego że jego kwadrat jest równy 1 plus coś nieujemną prawie rachunkowym dla argumentów mniejszych równych 1 a to jest wzór który mówi o cudownym prawie rachunkowym dla argumentów większych równych 1 No ogólnie to warto wiedzieć bo potem jak będziecie liczyć całki to podstawienia przez te funkcje hiperboliczne bardzo często są prostsze niż jest duża klasa zadań w których te podstawienia są są prostsze i szybsze niż podstawienia trygonometryczne DJ liczymy granice w dużych ilościach na raz pierwiastek z n kwadrat plus n min
Pierwiastek z n kwadr min i to jest s jak świ różnica pierwiastków to stosujemy wzó SK mnożenia napiszę raz tak żeby było widać co się dzieje tu jest plus i tu jest minus a potem już będę takie rzeczy robi w pamięci razy ich suma jak to skwadron mi dwie sztuki n po to to zrobiliśmy żeby to się wyrażało prościej zazwyczaj z punktu widzenia liczenia granic różnice są dużo gorsze niż sumy tak bo rząd wielkości sumy licz nieujemnych jest taki jak maksimum rzędów wielkości ze składników a z różnicami to na na dowolny rząd wielkości babka wróżyła to jest 2n przez sumę dwóch pierwiastków No i teraz chłopski rozum mówi gdzieś tutaj zgubiłem minus który nie ma znaczenia chłopski rozum mówi że to n jest małe w poru z kwadrat więc tak jak to jest suma to to się liczy tylko rząd
Wielkości tak to jest rzędu n i to jest rzędu n no i jak nas Zmuszają do napisania tego na kolokwium tak że było ładnie to to co to wyciągamy st ten kwadrat wyciągamy to z pierwiastka pod postacią na razy 1 plus 1 N Plus No już widać co się dzieje skracają i zostaje 2 przez pierwiastek plus pierwiastek i teraz już możemy wstawić n równe nieskończoność bo to wszystko ma granic trzeci stopnia dobrze na to można patrzeć na ileś sposobów Dobra oznaczmy oznaczmy niech XN to będzie to 2n s + 3n k + n i niech yn to będzie 2n S Plus n k - 1 No więc jak ja mam XN do 1/3 min yn do
1/3 No to generalnie robię to samo co co wcześniej tylko m wzór na różnicę trzecich potęg tu mam XN min yn a tu mam tego kogoś do kwadratu plus iloczyn tych dwóch rzeczy y No więc warto po prostu sobie napisać na boku że że co Że XN podzielone przez N6 dąży do dó i tak samo yn podzielone przez N6 dąży do d topu toki to zabierał pisanie tych pierwiastków bardzo nie polecam Różnica tych dwóch rzeczy to jest różnica sześciany się skrócą zostają mi kwadraty zostaje mi 2n kwad Plus N min 1 a na dole to jest tak że jeśli te pierwiastki były z rzeczy które są blisko 1 dr sam rzu
Mianowniku będę miał trzy składniki które są bardzo podobne każdy jest rzędu rząd wielkości x do kwadratu równoważnie r wielkości y do kwadrat więc jak z tych wyciągam N6 to to co ja wyciągam teraz jak x jest rzędu N6 to ja stąd wyciągam n kwad n kW x XN przez N6 do potęgi 2/3 plus XN yn każdy przez N6 do potęgi 1/3 plus yn przez N6 do potęgi drugiej TR No i teraz już widać to jest 2n k + n min 1 podzielone przez n kwad który dąży do dwóch razy 1 przez No i to dąży do ten niaz dąży do dwójki
Czyli to będzie 2 do 2/3 tutaj są dwa ilorazy z których każdy dąży do dwójki czyli to w liczbie sztuk TR czyli to dąży do 2 xaz 1 PR 2 do 2/3 r 3 = 2 przez można napisać że to jest 2 przez pierwiastek c trzeciego stopnia z 4 r 3 lepiej jest napisać to jest 2 do 2/3 czyli 2 do 1/3 czyli pier TR stop PR 3 już mniejsze o wynik istotne jest to istotne jest to że jak robimy taką sztuczkę to w tym mianowniku zamiast pisać pierwiastki to jedyne co jest istotne to rzędy wielkości tych tych wyrażeń które się tam pojawiają i każdy z tych składników nawet jak tu będzie do 1 minus do 1 to zawsze będzie tak że jak x ma ten sam rząd wielkości co y to każdy z tych składników będzie w granicy taki sam można było to zadanie jeszcze zrobić Odrobinę inaczej można było powiedzieć że niech niech y nie będzie taki jak wcześniej niech to będzie 2n S Plus N kW
Min 1 i niech powiedzmy ZN to będzie to nie będzie istotnie lepiej to 2 n k plus n-1 i to z czym my teraz będziemy walczyć to będzie to będzie yn plus ZN i z tego pierwiastek TR stopnia minus pierwiastek trzeciego stopnia z yn Tak więc jak ja o tym myślę myślę o tym prawie jako pochodne tu jeszcze nikt nie dąży do zera jak wymyślimy żeby ktoś dąży do zera zapew Podzielimy to przez Y pierwiastek TR stopnia z yn r pierwiastek TR stopnia z 1 plus ZN PR yn minus pierwiastek TR stopnia z 1 więc to jest pierwiastek trzeciego stopnia z 1 plus mało minus pierwiastek TR stopnia z 1 i
Teraz ja bym na to patrzył tak że Spójrzcie ZN PR yn jest rzędu n kW Przez N San więc to jest z rzędu 1 N pierwiastek trzeciego stopnia z yn też jest z rzędu 1 N więc ja bym to napisał tak że to jest przez ZN podzielone przez yn razy oddajemy to coś i jeszcze oddajemy pierwiastek trzeciego stopnia z y i teraz powołujemy się na to że to to dąży do pochodnej pierwiastek trzeci stopnia z 1 plus x w x równym 0 równoważnie pochodnej pierwiastka trzeciego stopnia z X w x równy 1 bo bo ZN PR yn dąży do zer tak No i teraz ZN prz yn to jest No widać gołym okiem że to jest rzędu 1 N bo podzi 2 k PR 26 A to jest rzędu rzędu jakiego rzędu pierwiastek trzeci stopnia z d r
N no W związku z tym nam wyjdzie tam co tam wyszło to znaczy ta pochodna to to jest 1/3 n się skrócą razy pierwiastek TR stopnia natomiast Domyślam się że autor zadania miał na myśli miał na myśli to to jest dobre rozwiązanie ono przechodzi przez pochodną tak ogólnie uzasadnienie tego że to tak działa to też przechodzi przez jakieś takie sanan z pierwiastkami albo przez granicę przez podstawienie tymczasem pierwiast stopnia ale zwaną bo to nie jest piastek trze stopnia ale przecież to jest pierwiastek trzeciego stopnia z 86 No i dokładnie tak jak wcześniej to znaczy piszemy że to jest n razy różnica trzecich potęg to jest mniejsze minus większe min 86 No i teraz przez przez sumę je z tych pierwiastków do kwadratu plus 2 r bez
Pierwiastek r pierwiastek plus drugi pierwiastek do kwadratu Więc zostaje nam min n kwadr w liczniku a w mianowniku wyg 2 dostanę coś dążącego do jedynki czyli tu jest 2n do kwadratu raz 3 Czyli powinna z tego wyjść j 1/2 z minusem Czyli jak niektórzy fizycy twierdzą to jest to jest taki pół pół serio w teorii strun te równość się pisze w jakimś sensie oczywiście nie w takim że ja biorę granicę bo to bo to absurd jest natomiast jak się jak się potraktuje ten szereg w taki sposób że że się go napisze jako funkcj od jakiegoś parametru która akurat w jakieś wartości parametru daje takie coś i się nie kompiluje ale blisko tych wartości tego parametru
Wychodzi tak no no i przy okazji jest w internecie mnóstwo takich filmów z takim oszukanym sumowaniem że udowodnimy że to jest równe - 1/12 które zaczynają się od tego że Załóżmy że to ma skończoną sumę oczywiście to założenie jest fałszywe no Natomiast te wyniki które im wychodzą to one wychodzą nie nie przez przypadek to one one tak wychodzą bo to jest - 1/12 według jednej z uogólnionych metod sumowania szeregu które absolutnie nie nie są kompatybilne z tym naszym rozumieniem nieskończonej sumy to znaczy z granicą sum częściowy to naprawdę żart Nie myś Nie myślcie o tym jako min2 pi st pi stop plus 5 no to znowu to jest to samo to jest pierwiastek TR stopnia z 26 min pierwiastek TR stopnia z 26 plus 5 napisali te kolejności żeby nam wyszedł ujemny wynik żebyśmy
Zastanawiali czy czy wyszło dobrze ale to dokładnie to czyli stałą No i znowu przez przez ten napis tym pierwiastek do kwadratu plus pierwiastek r pierwiastek plus pierwiastek do kwadratu no ale dobra to to to jest 5 to jest stała przecież to są pierwiastki które każdy z tych pierwiastków jest rzędu n czyli to jest rzędu n kwadrat No to to jest to ma identyczną granicę co5 PR 3n k tak a nawet nawet powinien napisać 2n do kwadratu co i tak nie ma znaczenia bo jak mam TR razy o takie coś to dąży do zera Okropnie się liczy pierwiast te granic z taką z różnicą pierwiastków trzeciego stopnia generalnie jak się już raz udowodni także jak się już raz weźmie w ramkę ten wynik że pierwiastek n TG stopnia z 1 plus x
Min 1 przez x że to dąży x dążącym do zer do 1 nie trzeba mówić pochodne wystarczy mieć to zrobione w którymś momencie na ćwiczeniach No to to się robi tak samo jak ten przykład wcześniej tak samo jak jak tenz prostu prz na tutaj tym czymś Jest jest ten pierwiastek TR stopnia 2 czyli n pi TR stop z d razy razy co razy 1 minus pierwiastek TR stopnia z 1 plus 5 PR 26 No i teraz to można napisać jako tu d minus for Measure tu napiszę że to jest liniowe tu napiszę to jest pierwiastek trzeci stopnia z 1 plus mało mało minus 1 No to co podzielę to przez mało i i oddam no to teraz to
Tutaj to dąży do stałej to dąży do 13 Ale to mi zostaje N6 mianowniku więc to musi dążyć do zer generalnie jeśli wam wolno używać tego napisu na na kolokwium to to tak jest najszybciej pew najbardziej intuicyjnie tu jest taki algebraiczny parlor Tri Tu tu to jest faktycznie jedna konkretna granica która bada jak jak bardzo Piast tego stopnia się odchyla od jedynki tak naprawdę to jest powiedzenie o tym jaka jest pochodna tymczasem pierwiastek tego stopnia plus 3n plus szum informacyjny jak o tym myślimy pod pierwiastkiem tego stopnia wszystkie rzeczy które są pod wykładnicze Nie mają znaczenia rozum mówi że ten będzie najważniejszy ten jest wykładniczy ten jest liniowy jest dużo mniejszy a ten w ogóle jest co najwyżej stały więc wyciągamy pierwiastek n tgo stopnia z 2 do 3n + 1 No i zostaje nam pierwiastek n tgo stopnia z 1 plus 3 x n
Przez funkcja wykładnicza plus w ogóle rzecz ograniczona przez funkcję wykładniczą tak to towarzystwo dąży do zera więc to pod pierwiastkiem dąży do 1 a przy okazji jeszcze dostaje w twarz pierwiastkiem tego stopnia więc ta całość dąży do 1 także trudno bardziej a a co Czyli to ma taką samą granice jak 2 do potęgi 3n plus 1 pierwiastek tego stopnia czyli podzielę wykładnik przez n czyli 2 do 3+ 1N to co dąży do 2 do TR czyli do do 8 dobra Ogólnie oni bardzo często robią taką z właściwość że piszą cosinus n albo nie cosinus pierwiastek z n plus 3 do 3 do n kwadr to jest informacyjny Owszem cosinusy od nawet ciągu liniowego potrafią się zachowywać dość chaotycznie wiadomo to to jest część rzeczywistość ciągu geometrycznego natomiast praktycznie w każdym zadaniu z granicą które będzie się pojawił na tym poziomie
Cosinus od czegoś co jest totalnie od czapy to służy do tego żeby powiedzieć że jest ograniczony dalej pierwiastek tgo stopnia z szeregu harmonicznego No więc nie wiem czy już wam to mówili to coś szczególny sposób to jest rów Natural plus pewna konkretna stała to się nazywa st plus coś co dąży do zera po newtonowska zost ju jest błąd który dąży do zer No więc oczywiście można powiedzieć że no to to co to ja to Oszacuj przez 2 logarytm z n powiem że mam pierwiastek n tego stopnia z logary z n więc to dąży do jedynki bo bo coś tam natomiast tu najbardziej brutalnym i szybkim sposobem to jest twierdzenie trzech
Ciągach to jest większe od zer a mniejsze niż pierwiast stopn n ułamków z których każdy coś absurdalnego napisałem prawda nie dobrze ułamków których każdy jest mniejszy od 1 dobrze pierwszy jest mniejszy równy następne są mniejsze to dąży do jedynki pierwiast tego stopn do jedynki Napisałem coś Oczywiście myś i teraz niczym Terminator w prasie hydraulicznej pod koniec któregoś filmu Terminator ten ciąg jest wciśnięty między jedynkę i coś coś co dąży do jedynki więc sam będzie dążył do do jedynki ogólnie warto wiedzieć że pierwiastek na tego stopnia z n Jak wiecie to dąży do 1 Ja nawet mogę zrobić pierwiastek słabszego stopnia pierwiastek stopnia pierwiastek kwadratowy z n też dąży do jy Skąd to się bierze No bo to jest n do potęgi 1 przez pierwiastek z n a n jak każde dziecko wie to jest e do logarytmu naturalnego z n jeszcze do
Jakieś takiej potęgi czy ja tutaj ten logarytm jeszcze podzielę przez pierwiastek i znowu każde dziecko wie że logarytm przez pierwiastek dąży do zer dał pierwiastek stopnia logarytm z n to byłoby co innego to wtedy byłoby e do logarytm z n podzielić przez logarytm z n czyli to byłoby w ogóle stałe równe e do 1 natomiast tak no to tak samo jak tutaj dam dowolny wielomian on się szacuje Przez N set więc to Dążę do do 1 do set tymczasem g dobrze 1 przez pierwiastek kwadratowy z N6 plus 1 plus plus plus plus 1 przez pierwiastek z N6 Plus N noc co mówi chłopski rozum mam tu n ułamków które się nie różn za bardzo jen od drugiego każdy z nich jest rzędu 1 rzędu
Pier czyli powinno dążyć do zera jak tego dowodzimy z tego twierdzenia co zawsze szacujemy z góry i z dołu w najbardziej brutalny możliwy sposób z góry szacujemy przez n razy największy z tych to jest mniejsze od wszystkich mianowników Więc te wszystkie je prz pierwiastki będą mniejsze równe niż to a z góry Przez N raz najmniejsze z tych ułamków No i to jest po prostu je przez Piek z który dąży do zera w zasadzie to już nie muszę uzasad Waro się pomy dobrze tu będzie 1 przez pierwiastek z do C Plus n plus plus plus ko wielokrotności czyli 1 PR pierwiastek do C Plus n r to się pisze że to jest suma od k rów
1 do n z 1 przez pierwiastek z n do C plus K X N No i Dokładnie ta sama sztuczka ten ten mój wyraz szacuje się z góry przez n x 1 przez pierwiastek z n do C tak tak tak po prostu i już dobra Jak zapewne pamiętacie prw nieskończoności to jest tak zowe że to dąży do z definicji a tu ktoś nam napisał 0 prek Ilość dziewiątek skończenie wiele nie skończenie to by dokładnie je plus 1 do No więc wydawać by się mogło że to
Nie jest dużo mniej od jedynki Ale to że odjąłem stą tocz różnicę dąży do zera Powiedzmy że niech to będzie 1 min EP gdzie 1 min 1 duże N gdzie duże N to jest co 104 wszystko jedno no to weźmy n większego niż 2 takich n któ oczywiście jest większy od zer się szacuje jak n jest większe niż to coś to 1 jest mniejsza jest mniejsze niż 1 min 1 N gdzie to duże N to jest konkretna stała plus 1 PR 2n d odpowiednio dużych wartości małego n To totalnie nie pomaga temu w by blisko jy to rów to sta od to oczywiście dż do podnosz do
Potęgi No i tutaj jest dokładnie sam Mod to min 1 to jest wię większe dów większe niż 2 r 104 dodałem jeys ukradłem mniej niż połowę jeys więc dostaję 1 plus 1 PR 2 r 10 do C do n to jest większe od jedynki a ciąg geometryczny o wyrazie większym od jedynki dąży do nieskończoności więc jestem większy od kogoś kto dąży do nieskończoności więc sam Dąż do nieskończoności N6 plus 1 PR N6 do potęgi n do pi No to to jest Fin 1 plus mało idealnym balansem dla N6 jest N6 ale zaraz to jest n do do to jest k to mogę to napisać jako 1 plus mało do potęgi 1 przez
Mało do potęgi n kwadr to dąży do stałej więc stała do n kW dąży do nieskończoności Ogólnie tutaj warto zrobić interludium żeby nie powtarzać za każdym razem tego samego rachunku ogólnie jak ja mam 1 plus an do potęgi bn oraz an dąży do z No to to jest to samo co 1 plus an do potęgi 1 prz an raz bn jak ktoś właściwie zapyta czy ja mogę podnosić byle jaką liczbę do potęgi która może być ujemna to jak an dąży do zer wystarczająco dużych n an jest większe niż niż min 1/2 czyli to jest dodatnie więc to jest ciąg z którym umiemy walczyć tak to dąży do E tak bo w ogóle jak biorę granicę 1+ x do potęgi 1 przez x przy x dążącym do zera to dostaje e do potęgi do potęgi jakiej coś to źle napisałem oczywiście zgubiłem
An tak do potęgi an bn więc to dąży do e do granicy Ann oczywiście o ile ta granica istnieje bywa że się wykluczyć że z tego rozumowania nie da się wykluczyć że ta granica nie istnieje tamto istnieje natomiast zadaniach które będziecie mieli to to będzie miał jakąś tam ust dynamikę będzie napisać to że to coś dąży oczywiście wszystko jest nieskończoności dąży do tego napisać to raz i potem nie musieć powtarzać tego samego rozumowania które polega na mówieniu wyczarowuje wykładnik taki żeby zbalansować to jest męczenie ręki tymczasem l n kwad min 1 PR n kwad plus 1 do potęgi 3 min n kwad no Piszemy to jako 1 plus coś to jest chyba 1 min 2 PR n kW
Plus 1 zaraz bo ja spojrzałem napisałem inne zadanie w punkcie h ja się dziwiłem że on jest takie proste tak bo mi kamera zasłania zasłania prawą kolumnę tych treści zadań nie zauważyłem że tak że tu jest suma k Dobra to jest to jest teraz zupełnie inne zadanie Także ja mam takie coś plus pozory porządku i tu się trzeba będzie istotnie bardziej zastanowić plus 2 PR n do C plus 2n plus coś tam i tutaj kończymy na N przez to coś i tuś Prost bo najmniejszy jest
Taki czyli teje szacowania byłyby takie że mam z góry Ja bym się szacował właśnie źle tak ja bym się z góry szacował przez n razy największy ułamek przez z dołu miałbym n ułamków i najmniejszy ma współczynnik 1 i najmniejszy jest taki czyli z góry się szuje przez 1 a z dołu przez zer czyli taka chamska metoda tutaj nie zadziała k Natomiast robimy to co często robi zważy że z czegoś tutaj A na dole jest w obrębie tego samego rzędu wielkości to moje Górne pół składników robi całą robotę tak no bo ja teraz chciałbym oszacować Górne pół składników
Przez tak bym chciał sekundę to jednak jest dużo prostsze patrzymy na to co dokł dokładnie to co to co mówiłem że jest pierwszym spostrzeżeniem dół ma praktycznie ten sam rząd wielkości ja wyciągnę z dołu to co determinuje rząd wielkości czyli czyli pierwiastek Z4 czyli n kW mam takie coś ja tu mam sumę napisu w postaci k podzielić przez pierwiastek z 1 plus KN PR n do C No i teraz no i teraz co się dzieje teraz ja to mogę szasować z góry i z dołu tak tylko że ja Szacuję z góry i z dołu nie tylko prosto mianowniki to jest w przedziale między 1 n i suma z k podzielonych przez największy mianownik największy mianownik to jest 1
Plus n r n PR n do C w dalszym ciągu dążący do jedynki a z góry No ja się po prostu Oszacuj przez najmniejszy pierwiastek wogle tak się oszacuje stać mnie najmniejszy jest 1 plus 1 r n PR do C mogę jeszcze ować przez 1 Al Dobra to jest to samo tak to dąży do jedynki więc ja dostaję że tu jest 1 n razy suma k rów 1 do n z k razy przedział który się zacieśnia dookoła jedynki jak należy takiego przedziału to to dąży do 1 to dąży do 1 to jest równe jak znakomicie pamiętamy z wcześniejszych zajęć SU kad wcześniej napisałem to jest kW to jest k PR 2 więc
To dąży do do 1 dr jak nie chcemy pisać że należy do jakiegoś przedziału to po prostu szacujemy z góry przez z góry przez 1 raz suma k PR 1 z dołu przez 1 suma k prze je głupi pierwiastek jest to s stwierdzen trch cią dobra wracamy do zadania w którym już byłem w stanie przeczytać treść ponieważ było po dobrej stronie ekranu tu jest to do potęgi 3 min kwad No to już wiemy co robić to dąży do patrzymy na to że - 2 przez n kwadr plus 1 tak to jest dobrze raz 3 min n kW No to tu jest min n kW tu jest min kwadrat to to jest to to jest ze O mój
Boże a nie dobrze w punkcie M widać że tu nie ma żadnych mieszających się mieszających się problemów Tak te pierwiastki nie interagency boru albo dobrze bywa że mam sumę dwóch ciągów dodatnich które się jakoś tak przeplatają że nie ma granicy Ale tu widać że nie może o to chodzić no więc każde z tych traktujemy osobno to znaczy to to jest różnica kwadratów czyli n plus 7 przez sumę pierwiastków No i widać pierwiastek też jest z rzędu n on jest w postaci n razy coś co dąży do jedynki jest to dąży do
1/2 tak no to wygląda A teraz ten tutaj No to trzeba zrobić rachunki na ułamkach to będzie ciężkie 3n plus 1 PR 7n min 1 to jest 1 plus to coś minus 1 to plus Wit congratulations i myself Przecież to w ogóle nie nie dąży do do jedynki to dąży do 3/7 tak I w związku z powyższym Wygląda na to że to dąży do noż to dąży do 3/7 więc dąży do zera więc ze wszech Miar Wygląda na to że to
Dąży do do 1/2 to mieliście wszystko sami zrobić niesamo n sinusów silnia to jest szum informacyjny przez n kwad plus 1 dobr to jest jeden składnik drugi składnik to jest takie coś i on działa niezależnie od pierwszego plus więc to jest głupie zadanie bo ono składa się z trzech zadań jednego obok drugiego to oczywiście dąży do zera jak to zapakuj w Moduł to moduł jest mniejszy równy niż n raz Mod ktż doś to nie kontrybuuje co się tutaj
Dzieje mam 7 do n prz 3 do Plus dr plusy Okej a nie dobrze jak ja to7 do to TR tak jak z ma najwyższy rząd wielkości w liczniku w mianowniku Tu mam takie coś to będzie dożyło grzecznie do zera a tu mam 7 do n razy liczba plus coś co będzie dążyło grzecznie do zera to się skróci więc całość dąży do us-15 A tu jak mam pierwiastek jgo stopnia z takiego towarzystwa to jest To jest jedno to jest drugie a tu znowu wyciągam 10 do n przed nawias dostaje pierwiastek z 09 plus 1 plus 4 raz 10 do min to dąży do jedynki więc całość tym bardziej dąży do jedynki więc to dąży do 10 to wszystko dąży do 10 min 1/5 czyli zauważyliście pew że wyciągam największą
Rzecz to mi w środku zostaje m mieć dwa Składniki które są porównywalnego rzędu wielkości 10 do plus plus 10 r 3 To wtedy albo coś co plus 1 N coś podobnego to wtedy każdy z nich będzie produkował do Czyli będzie produkował J ję tutaj ale to nie jest problem bo wyjdzie pierwiastek tego stopnia ze stałej tak długo jak będzie skończenie wie to i tak będzie dożył do jedynki dlatego się mówi że ogólnie pierwiastek n tgo stopnia z A1 do n plus plus plus plus a k do n oczywiście dla a dodatnich dąży przy nie dążącym do nieskończoności dokładnie do maksimum z AK gdzie AK to jest a j gdzie J przebiega od 1 N min 3 Przez N do Plus pier to jest jedna łatwa rzecz i to jest druga łatwa
Rzecz to widać okiem to dąży c z tego powodu 1 min 3 PR n do potęgi 2n plus 1 to dąży do e do potęgi iloczyn tych dwóch iloczyn tych 2 to jest granica - 3 PR n x 2n + 1 która jest równa Na moje oko - 6-6 plus 4 i na sam koniec p pierwiastek 9N kW plus pierwiastek min 3n plus to już widać że coś dąży do jedynki to będzie do policzenia to znowu dwa osobne zadania 9 k pier 3 K 9 Kone przez pierwiastek plus 3n pierwiastek też jest
Rzędu 3n ja jestem złym człowiekiem Bo ja wymiennie używam że coś jest rzędu jakiegoś i jest porównywalne ogólnie rzędu to znaczy że porównywalne to znaczy że no z taką fą to znaczy że granica Il razu jest 1 Na szczęście z kontekstu wynika o co mi chodzi jak jak tut wyciągnę to 9N kwad plus pier z n to ja wyciągnę to to przed nawias zostanie mi 3n r pierwiast Z1 plus pier PR 9 kW No więc co więc to to w ogóle jest to w ogóle jest prz co rzędu n pierwiastek PR 6N to dąży do zer świetnie A teraz to z wykładnikiem tu jest napisane 1 plus pewnie muszę mieć 7 żeby skompensować 14n to
Jest no granica tego czegoś to jest e do granicy 7 PR 7n min 1 czyli 1N r-1 n no to skrócę będę miał n min 1/7 n PR n min 1/7 dąży do 1 więc to to dąży do e do-1 dobra czy to było o Boże przed następną przerwą na obiad policzymy granice jest zadanie 10 takie coś co się tutaj zmienia tu się w dalszym ciągu zmienia niewiele to jak oni to napisali że to jest pierwiastek stopnia z 1 r 3 do plus 2 do przez pierwiastek trzeci stopnia z N6 plus 1 i to się tak zmienia i na końcu jest pi po drodze są napisy postaci pierwiastek tu tego stopnia TUI k
Z TR przez pierwiastek stale trzeci stopnia z n do stale trzej potęgi plus zmienne k i na samym końcu jest pierwiastek n stopnia z n r 3 do n plus 2 do n przez pierwiastek trzeci stopnia Z6 plus No to w dalszym ciągu działa ta intuicja to wcześniej mianowniki praktycznie się nie zmieniają jak ja wyciągnę z mianowniku to będę miał rzeczy które dążą do jedynki tutaj też ten pierwiastek tego stopnia od jedynki się niewiele różni No to szacujemy szacujemy To tu możemy być totalnie brutalni szacujemy z góry przez z góry przez liczba składników razy najmniejszy mianownik a tu największe coś na górze pierwiastek n stopnia z n r 3 do n plus 2 do n to jest równe to się z tym skróci zostanie mi ktoś kto etatowo dąży do
Jedynki razy ktoś kto etatowo dąży do trójki a z dołu tak samo liczba składników na dole największy mianownik tutaj jedynka wyjątkowo nam nie przeszkadza 3 do plus 2 do No i to jest tak samo bo bo co bo to dąży do trójki A to z wyciągania rzeczy przed nawias to dąży do w prasie hydraulicznej między trójką i trójką który też dąży do do trójki czas na przerwę