Twierdzenie o wartości pośredniej — wykład 5 z analizy I
Analiza matematyczna · UJK⏱ 1 h 59 min
Wykład 5 z Analizy Matematycznej I na UJK: twierdzenie o wartości pośredniej (własność Darboux) i odwracanie funkcji ciągłych. Dlaczego ciągłe funkcje różnowartościowe są monotoniczne, kiedy funkcja odwrotna jest ciągła i jak to się ma do łukowej spójności.
W tym nagraniu
Twierdzenie Darboux – dowód przez bisekcję
Funkcje monotoniczne mają funkcje odwrotne i granice jednostronne
Ciągłość funkcji odwrotnej, przykład bez granicy w zerze
Funkcja W Lamberta jako przykład funkcji odwrotnej
Piąty wykład z Analizy Matematycznej I na UJK dotyczy twierdzenia o wartości pośredniej: funkcja ciągła na przedziale [a, b] przyjmuje każdą wartość między f(a) a f(b), czyli ma własność Darboux. Dowód przez bisekcję polega na połowieniu przedziału i wybieraniu tej połowy, na której końcach funkcja nadal ma wartości po obu stronach szukanej.
Druga część to odwracanie funkcji: funkcja ściśle monotoniczna ma funkcję odwrotną i granice jednostronne w każdym punkcie, a funkcja ciągła i różnowartościowa na przedziale musi być ściśle monotoniczna. Wykład wyjaśnia, kiedy funkcja odwrotna jest ciągła, i pokazuje przykład, w którym nie ma ona granicy w zerze.
Jako przykład funkcji odwrotnej, której nie da się zapisać elementarnym wzorem, pojawia się funkcja W Lamberta — odwrotna do x ↦ x·eˣ. Na koniec uogólnienie na wyższe wymiary: spójność łukowa w ℝⁿ i jej związek z twierdzeniem o wartości pośredniej.
Lekcje kursu „Matematyka od nowa” na ten temat
Szkolne podstawy tego, o czym jest nagranie — interaktywnie i za darmo.
Transkrypt został wygenerowany automatycznie na podstawie napisów YouTube, więc może zawierać błędy w zapisie wzorów, nazwisk i terminów. Kliknij znacznik czasu, aby przewinąć wideo do danego fragmentu. (9449 słów)
Będziemy dzisiaj odwracać funkcje ciągłe podczas gdy panda której kawałek widać tutaj jest w trakcie rozkminianie tego że na drugiej kamerze leży chrupek ona widziała tego chrupka ale jest dość kiepska w Object permanence anyway o funkcjach odwrotnych to była jakaś mowa na podstawach matematyki na przykład były jakieś takie twierdzenia że że jak mam funkcję różnowartościowe ze zbioru elementowego elementowy to ja mogę odwrócić Jak ja mam takie coś w takie coś o to jak ona jest 1 do je To z tego wynika że f z automatu jest na EW zasada jak funkcj która jest różnowartościowa jest na to z automatu mam mam że z definicji bcj i wtedy
Mam i wtedy mam funkcję jak nie skompresuj tego zbioru od 1 do n przez to że mam takie nieściśliwe przekształcenie z jednego w drugi to tu wyczerpie całą przeciwdziedzinę natomiast zbiam nieskończonymi takie argumenty nie mają jak przechodzić No więc jak do tej pory to my pierwiastkach myśleliśmy albo o czymś co się bierze geometrii pierwiastek kwadraty albo o czymś takim że ja mam funkcję o funkcję jakąś taką Ja wierzę że jej wartości wyczerpią cały przedział zer nieskończoność bo jak żeby to miało być inaczej No tylko że jak się już pewnie zdążyliście zorientować to ten wykład polega na dowodzeniu rzeczy które wydają się intuicyjne ale czasem mogą być nieprawdziwe Szczególnie jak będziemy coś robić z szeregami nieskończonymi to będzie mnóstwo rzeczy które wyglądają
Intuicyjnie są fałszywe z pierwiastkiem akurat jest o tyle łatwiej Także jak ja chcę Chcę znaleźć takie coś że ja tu trafię w d to jest funkcja rosnąca to ja mogę wziąć zbiór tych zbiór tych x że x kwadrat jest mniejszy od dwóch to to jest to jakiś zbiór w sumie chyba nawet prościej Tak n wymierny czy Panda rozk chrupka Zobaczmy nie Panda gapi na kamery i nie widzi nie chrupka any da się tak zrobić da się powiedzieć że to jest biur ograniczone z góry No bo jeśli x jest większe od dwóch to w nim nie leży i da się powiedzieć że jest niepusty da się wziąć jego supremum i powiedzieć że pierwiastek z dwó to jest w definicji takie coś i tak samo to definiować dla dla każ pod pierwiastkiem tak się
Natomiast jest toie toet problem problem jest tak że to jest definicja która jest zrobiona d funkcji rosnących na tym świecie są funkcje malujące są funkcje które zmien monotoniczność są funkcje które zmieniają monotoniczność nie skończenie wiele razy na przykład Widzieliśmy już Widzieliśmy już funkcję 1 PR x x która jest wojna o chrupka ale Panda ma High Ground ta cała osobliwość w zerze ona jest wciśnięta między takie dwie proste No i tutaj to też jakoś tam przychodzi oczywiście potem te oscylacje są coraz większe aż do nieskończoności tu jest narysowane y sin x x taka funkcja zmienia monotoniczność nieskończenie wiele razy ale jest zupełnie uczciwą funkcją ciągłą No bo poza zerem to jest po
Prostu z mnożenia funkcji ciągłych a w zerze nie trudno się przekonać że granica przy x mnożący do zer sinus 1 PR x jest rów z0 jak zapakuję w Moduł to Oszacuj to z góry przez 1 jestem zrobiony No także chcieliby mieć jakąś maszynkę która służy do tego żeby mówić że funkcja ciągła musi przyjąć jakąś wartość i żeby ta maszynka nie była czuła na monotoniczność funkcji Czy wy to widzieliście wicz w polskiej nomenklaturze najczęściej się to nazywa twierdzeniem o własności dbu funkcji ciągłej serż funkcji ciągłej a własność darbu to jest
To to o czym będzie mowa w cie tego twierdzenia są funkcje nieciągłe które też ją mają to będzie to będzie przerywnik jak jak będziemy mówić o o pochodnych po angielsku to się nazywa intermediate Value więc po polsku jedyna jedyne dobre tłumaczenie które widziałem to jest to jest twierdzenie o wartości pośredniej Dlaczego w ten sposób dlatego że jest osobne mean Value theorem które się nazywa twierdzeniem o wartości średniej który jest czymś trochę innym i twierdzenie mówi tyle ja mam funkcję ciągłą z z czego z jakiegoś przedziału w r i to jest przedział byle jaki może być domknięty może być otwarty końce mogą być liczbą
Albo nieskończonością to jest wszystko jedno i ja mam jakieś P mniejsze od q które są są w dziedzinie f i I co jeszcze mam mam wartości fq niekoniecznie musi być znak Ale ja mam jakąś liczbę która jest w przedziale także przedział od3 do 2 traktujemy jako zbiór tych x że min 3 mniej rów x m rów 2 tu akurat taka Umowa jest wygodna Jak się liczy całki też taka Umowa jest wygodna Jak się liczy jakąś kombinatorykę w której bywa że zakres sumowania jest pusty bywa że przyjąć przz w którym spotkacie przedziały które są od więcej do mniej to będzie wynikało z kontekstu Która umowa jest lepsza
Dobrze pan czy chcesz ustawić się w kamerze nie pan do nas nie chce poszło osoby jest jakaś wartość między wartościami na końcach to wtedy istnieje takie bardzo nie tak z tym tabletem wtedy istnieje takie r który jest w przedziale pq wartoś w Jestm ś nie musi być tylko J czego mi jeszcze brakuje w tym napisie A tego że F jest ciągła tak jak nie napisałbym tego że jest ciągła tylko po prostu badał to dla konkretnej funkcji f to to się nazywa że funkcja f ma własność derbu i to jest twierdzenie o tym że każda funkcja ciągła ma t własność No więc o co chodzi na chłopski rozum chodzi o rzecz która jest
Obrazkowo oczywista gzie obrazkowo oczywista to jest o tyle oszukane że że wierzymy że nasze rozumienie ciągłości to przez granic to się zgadza z takim rozumieniu graficznym że funkcja ciągła to jest taka że się rysuje rysuje bez odrywania długopisu od kartki No więc historia jest taka że ja tu mam jakąś wartość jest punkt P Tu gdzieś jest punkt Q tu mam jakąś inną wartość i one są gdzieś tu tu jest FP tu jest fq to jeśli ja tutaj zarządzę jakiś fres między tymi dwoma i puszczę taką kreskę to to się tutaj musi gdzieś spotkać więc Chłopska rozumowo to jest oczywiste to znaczy nie powinno się dać narysować kawałka wykresu funkcji ciągłej od tego punktu do tego nie nie przechodząc po drodze przez
Przez Tracer Wypuszczony stąd słusznie którzy nie akceptują obrazkowej intuicji jako ścisłego dowodu No więc dowód można robić na ileś sposobów da się to zrobić na taki sposób z tym kresem tylko to jest odrobinę bardziej uciążliwe to zad deterministyczny No więc pamiętacie jak szedł dowód twierdzenia boas zagony nieskończenie wiele wyrazów ciągu do Zagrody i dzieliliśmy zagrodę na pół Po której stronie musiało być nieskończenie wiele wyrazów ciągu więc w takiej połów samą technikę będziemy tego przedziału za każdym razem trzymając jako niezmiennik to że w jest
Między f No to mówimy że przedział i0 to jest P0 q0 ja teraz ind przedziałów in pnq takich że po pierwsze po pierwsze długość i jest dwa razy krótsza niż poprzedniego po drugie w jest między f Pn i f KN No więc konstrukcja tak naprawdę już widać obrazku tu mogliśmy wziąć połówkę jak wartość połówce to Zaznacz sobie gdzieś tutaj i w
W pomiędzy wartością w połów I w którym z tych przedziałów to musi być No to więc wtedy mamy dokładnie takie sam pytanie od jakiego zaczęliśmy tylko że jest na przedziale od tego jasno niebieskiego punktu do do q to chowy c jest turkusowy dł przedziału więc możemy z tą długością schodzić w nieskończoność jakbyśmy chcieli to napisać formalnie w znaczkach No to To jak robimy mówimy że patrzymy na PN plus q PR 2 tak jak już mamy i no to to jest jakaś liczba ona może być albo mniejsza niż f w jeśli to jest mniejsze równe niż w jeśli to jest mniejsze równe niż w to jest takie dwo decyzyjne tak
Naprawdę jeśli to jest mniejsze równe niż w no to wtedy w leży w jakim przedziale leży w przedziale Dolny kawałek to jest średnia a Górny kawałek No i tu jest odrobina uciążliwości technicznej w tym dowodzie przez to że tej funkcji się może zmieniać monotoniczność to owszem mogą być czasem większe czasem mniejsze to ja tutaj zrobię tak że zrobię tak że tu dam maksimum od f Pn i f q któreś z tych jest większe jak mam na odwrót to po prostu zmienię znaki tak tu zmienię znaki tu dam
Minimum i co I jeszcze odwrócę kolejność tych dwóch rzeczy w związku z tym mniejsza z tych dwóch liczb to jest f od którejś z tych dwóch liczb Powiedzmy że jest to f PN z wąsem z definicji p z wąsem to też jest f od którejś z tych dwóch liczb Niech ona się nazywa q wą czyli między PN KN jest normalna nierówność natomiast między natomiast PN z wąsem to jest ten w którym jest mniejszy f z wąsem jest ten w którym jest większy f jako że to wszystko chodzi na nierównościach nieostrych to w razie remisu rozstrzygamy dowolnie na przykład alfabetycznie No więc to są przypadki tym tutaj tym
Pierwszym No to ja powiem że nie w obu przypadkach ja powiem że ten przedział to jest nasze to jest f od czegoś do f od czegoś w tym przypadku następne P następ Q są takie to jest p to jest q w tym przypadku to jest p plus 1 i to jest plus 1 No to to w zasadzie już z konstrukcji odległość między każdym z tych z tych dwóch starych końc był przz przez cały czas był taki obrazek że tu jest PN tu jest q tu jest środek ta funkcja się jakoś zachowuje Może się złośliwie okazać że tu jest f PN tu jest f q natomiast niezmiennik jest taki że by jest w
Środku no i tu się coś tam mogło dziać funkcja może tak się z to wszystko jedno patrzymy na połowę przedziału narysowano tak sobie niech będzie wartość połowy przedziału jest tutaj w jest mniejsze niż wartość poł przeł związku z tym w jest pomiędzy f q i wartością w połowie przedziału Czyli teraz to jest PN z wąsem to jest to jest k z wąsem tak naprawdę ja te rzeczy nazywam na potrzeby tego żeby napisać algorytm można o tym myśleć totalnie w terminach przedziałów można po prostu myśleć w terminach tego że jeśli mam jakikolwiek przedział i wezmę sobie jakąkolwiek liczbę na przykład to każda lic Albo między każda Lic z tego przedziału jest albo między tą liczbą jednym końcem albo między tą liczbą i tym drugim końcem także
Teraz tu jest nowy PN plus 1 a tu jest nowy q plus 1 wynika że q plus 1 min PN plus 1 jest równe jest Czemu równe jest równe q min PN PR 2 to jest z konstrukcji no i ta przynależność to jest dokładnie ten drugi warunek No to już to jest ten drugi warunek to jest ten pierwszy to mamy zrobiony przez indukcję taki ciąg przedziałów i0 zawiera się w i1 zawiera się w i2 i tak nieskończoność i tak samo jak w dowodzie tzen trasa one są wstępujące i coraz krótsze więc ich lewe końce są ni malejące z uwagi na przynależność wszystkiego do do i0 p są mniejsze równe niż q0 z tego
Wynika że istnieje granica ciągu PN Nazwijmy ją powiedzmy PZ gwiazdką Q o tym obrazku należy myśleć jakoś w ten sposób ni rosnące Q są większe równe niż P0 więc istnieje granica q które jest równe q z gwiazdką z tego wnioskujemy że q z gwiazd min p z gwiazdką równa się różnica granic ciągów o których wiemy że mają granic teraz prawo rachunkowe oczywiście A to wiemy że to jest zer bo to jest granica ciągu geometrycznego za każdym razem dzielimy się przez d no no to są równe No to teraz nie mówię że r jest równe q z gwiaz równe gwiaz No to pozosta że
Jestm miało być w związku z czym jak stwierdzamy albo to stwierdzamy stwierdzenia o trzech ciągach albo jakoś trzeba pokonać uciążliwość związaną z tym że te znaki nierówności się czasami Flip puj natomiast o to wiem co zrobię Powiem w ten sposób jak ja mam napis taki f od PN mniejsze równe w mniejsze równe f qn zbiór n zachodzi takie coś suma zbiór n Może zachodzi takie coś na odwrót jest cały zbiorcz naturalnych tak bo zawsze w jest gdzie na odwrót oczywiście wygląda tak tak bo zawsze w jest między tym między tym i
Tym no to weźmy ten nieskończony z uwagi na symetrię wszystkiego to bez straty ogólności Ten pierwszy jest nieskończony jak to jest Zbiór nieskończony to to jest zbiór jakiś taki że to jest n1 N2 N3 i tak dalej Gdzie to jest jakiś rosnący ciąg liczb naturalnych to jest ważne spostrzeżenie z punktu widz bo podzbiór mogę uporządkować a rosnącemu ciągu mogę po prostu wziąć zbiór wyrazów w każdym razie mamy takie coś No to ja mam napisane że f PN k jest mniejsze równe w dla każdego kę bz takie coś i teraz twierdzenie o trzech
Ciągach to dąży do to jest podciąg f PN PN dążył do r tu Korzystamy z tego że F jest ciągła to jest jedne miejsce w którym z tego korzystamy więc to dąży do f r to dąży do f r Ergo ciąg stały w też dąży do śmieszne Wyjaśnienie tego tego faktu takie normalne jest takie że normalne jest takie że skoro ja mam takie coś dla każdego k to walnę tymu stronami granic bo mogę przy Dąż do nieskończoności i tu dostaję f r m rów w analogicznie z drugiej strony jak dwie liczby mają nierówności w dwie strony to To z tego wynika że w jest rów znaczy te całą zabawę z przedziałami można było pewnie wysłowić w
Opowiada ich końcach można było mówić tym że że podzielmy przedział względem tego że zawsze w jest w jakimś przedziale który ma jeden koniec z tych dwóch a drugi w połówce zaczy wartości w połówce z tego dostać malujący ciąg przedziałów potem powiedzieć że to rozumowanie Działa zawsze to tak powinno być zapamiętane jak osobny lemat bo to w ogóle nie czytało nic o funkcji f Co i potem mówimy że r jest wspólną granicą końców przy okazji r jest jak napisał że r równa się przecięcie przedziałów to do matyki ponieważ to jest wspólny element tego jest jest przecięcie No i jak mamy coś takiego to to się pisze jakiś argument w tym
Stylu w każdym razie gdyby funkcja szczęśli była rosnąca Zauważcie że nie ma w ogóle żadnego podmienia prawego końca z lewym wtedy zawsze jest tak że albo jestem od połówki do albo od do połówki i wtedy biorę prawy albo lewy przedł natomiast jak chcemy mieć twierdzenie dla funkcji w których którym nie Kontroluj monotoniczności to robimy to tak dobra że to twierdzenie zrobione głównie dla funkcji niem monotonicznych to teraz udowodnimy wniosek o tym że on się dobrze stosuje do funkcji monotonicznych wniosek jest taki ja mam f który jest z przedziału No i znowu formułowanie tego twierdzenia zawsze jest dość uciążliwe powiedzmy dla ustalenie uwagi że ona jest z przedziału domkniętego na przedział otwartego to to działa praktycznie tak samo tylko tylko jeszcze musi mieć
Granicę natomiast jak jestem funkcją na przedziale otwartym która ma granicę na końcach to tak naprawdę jestem funkcja na przedział domknięty ona jest ciągła i rosnąca to co ja chcę powiedzieć to ja chcę powiedzieć że rosnąca albo malejąca to jest w to samo twierdzenie ponieważ funkcja malująca to jest minus funkcja rosnąca powiedziałem że jest naamę powiem że ci monz wystarczy że przy Oczywiście teraz na ży notacji to znaczy wtedy z tego wynika że istnieje funkcja odwrotna funkcja odwrotna jest z z obrazu f w w dziedzinę f więc to nie tak naprawdę tak gdzieś byśmy chcieli być do bólu purystyczny noty to nie jest funkcja odwrotna do f to jest funkcja odwrotna do f
Któremu przycinamy przeciwdziedzinę doj zbioru wartości taka która jest też ciągła i dla rosnącej rosnące i dla malujące malą generalnie jak to różne rzeczy się mogą dziać znaczy jak nie mam zagwarantowane że jest granica na końcu to co ja mówię przecież tu jest granica to jest prosto supremum co jest ze mną nie tak także tak jeśli jeśli zamiast tego f jest z przedziału otwar r też ciągła i monotoniczna monotoniczna pi sylab rosnąca lub malejąca więcej syl będziemy
Mó monotoniczna ciągaj toniczna to wtedy z automatu istnieją granica wtedy istnieje granica FX przy x dążącym do b siłą rzeczy z lewej strony oraz granica FX przy x dążącym do a siłę rzeczy z prawej strony no i te granice Nazwijmy d a te Nazwijmy C no to wtedy ja mogę rozszerzyć Czy mogę rozszerzyć nawet nie muszę to ja wtedy powiem że f do minus Pi jest przedziału otwartego CD do przedziału otwartego AB No i tak samo ciąga monotoniczne generalnie dowód to to jest w zasadzie zacytowanie tego twierdzenia które które było przed chwilą użyjemy tego naszego twierdzenie
Do udowodnienia że funkcja ciągła że funkcja odwrotna istnieje a potem udowodnienie ciągłości to już będzie kaszka z mleczkiem więc w tej opcji to jest przedziałem domkniętym ogólności że dajemy z funkcją rosnącą rosnąca to już to jest faktycznie rosnąca to znaczy ściśle rosnące to znaczy jeśli x jest mniejsze niż y to f x jest mniejsze niż f y z ostrym znakiem dla funkcji malejącej po prostu się albo bierze minus f albo się odwraca albo się odwraca dziedzinę No to co ja chcę zrobić Ja chcę powiedzieć tak że obraz f to jest przedział od f a do fb No więc w te strony to jest oczywiste Bo o to dba monotoniczność
Gdzieś pewnie tut powinien zrobić obrazek taki że jest funkcja tu jest A tu jest tu jest b tu jest f a i gdzieś tu jest FB i spodziewamy się że nasza funkcja weźmie ten przedział ten tutaj i zwrócić cały ten przedział tutaj tak tu to jest oczywiste Bo jeśli Y jest w obrazie f to y jest równe FX dla pewnego x istnieje x w przedziale AB No to z faktu że x jest większe równe a to mam taką nierówność z tego że x jest mniejsze równe mam taką i to jest y Czyli jeśli Y jest w obrazie f to y jest w przedziale to zawieranie to jest po prostu to co to co było przed chwilą to jest
Intermediate każda funkcja która jest mię będzie przyjęta jako wartość funkc gdzieś pośrodku na przedziale No dobra to mam mam wskazany zbiór wartości f jest tak naprawdę to nie jest nieścisłe ale Przeżyjemy do f b co my wiemy wiemy że jest Wiemy że jest na tak to właśnie udowodniliśmy co jeszcze wiemy wiemy że jest 1 do1 bo jest rosnąc cocie za mało chrupków to to jest bijekcja więc z czysto teor punktu widzenia istnieje funkcja odwrotna No
To dobrze o tej funkcji odwrotne Ja chcę mieć jakieś własności najpierw że jest monotoniczna No to bardzo prosto jeśli x jest mniejsze niż y oczywiście oba są w dziedzinie min pierze to chcemy z tego udowodnić że f f min pi x jest mniejsze niż f min p y dlaczego tak jest bo w przeciwnym przypadku f do minus pi x większe równe f min pi y mogę Temu przewalić stronami f bo f jest rosnący więc on zachowa nierówność i co dostajemy sprzeczność z jedynym założeniem które mieliśmy No dobra czyli wiemy że F do minus Pi jest rosnąca została nam do ciągłość
No i z tą ciągłością to to jest w pewnym sensie nie za darmo bę istotnie korzystamy z dynamiki rzeczywistych jak to znaczy skorzystamy teraz z tego że jest monotoniczność i zaraz powiem dlaczego to dlaczego r jest dużo szczęśliwszy niż niż na przykład r kW do tego no jak monotoniczność to jesteśmy zrobieni jak ja chcę policzyć granicę f do minus pierze od powiedzmy od y y kóry dąż doś konkretnego ywi to co ja chcę zrobić policzę granice jednostronne ta granica istnieje No bo co no bo f do minus pi obcięte do przedziału od początku dziedziny do y z gwiazdką nawet otw boan to jest mniejsze niż f min pi od
Ywi to jest jeden ze sposobów żeby to udowodnić także tak bo to jest bo to jest funkc ogran zwie rosną To tak samo jak z ciągami istnieje granica granica f do minus pi od y przy Y Który dąży do y z gwiazdką z prawej strony też ogólnie symetrii jak podchodzę od prawej strony tak tak naprawdę maleje i jestem ograniczony z dołu napiszę że F od granicy przy y dąży do y z gwiazdką z lewej strony f min pze od y równa się tu korzystam z ciągłości i mogę wejść z f pod granicę Toż to jest y które dąży do tego czegoś więc to wychodzi y z gwiazdk więc jak Porównam to z
Tym czy i t i tej równości przewal stronami f do minus pierwszej to dostanę moją granicę równą f do min pi y gwi i dokładnie tak samo dla Y Który dąży do y z gwiazdką z prawej strony można tak robić można wziąć ciąg argumentów zbieżnych do y z gwiazdką oszacować go z lewej z prawej przez ciąg który tak żeby skorzystać twierdzen o trzech ciągach ogólnie dowodów tego twierdzenia w tej wersji w której mamy funkcję rosnącą to można mnożyć bezu jeszcze Spójrzmy szybko co co się dzieje kiedy mamy t wersj w której musimy coś łatać z granicami to się dowodzi tak samo tylko odrobinę uciążliwie
To że istnieją granice to to jest po prostu Nasze ukochane twierdzenie o tym że jak jestem ograniczony i monotoniczny to mam granicę a i b mogą być nieskończoności c i d też mogą być nieskończoności sami no i dlaczego dlaczego wtedy f do minus pze ma zbiór wartości dokładnie CD gdy f jest z przedziału otwartego i ma granic to oczywiście tak samo dowodzimy że obraz f zawiera się w przedziale CD bo jeśli mam jakieś FX dlaczego jest mniejsze równe niż niż d no f jest mniejsze równe niż granica zżyłem x to niech będzie nie przy T dążącym do b z lewej strony f od t Dlaczego Dlatego że tu mam ten przedział AB Pytam się o
Wartość w xie No to od pewnego miejsca tutaj te t będą większe od x to jest większe niż f x dla T dostatecznie blisko końca przedziału No i tu analogicznie tylko że z granicą o o taką a tu napisałem mniejsze równe Dlaczego to nie może być równe to jest dobre pytanie na Która odpowiedź jest oczywista ponieważ to jest dokładnie to co napisałem FX jest mniejsze ostro od tego co granic Jemy od tego miejsca a wszystko da jest większe więc ta granica tu wezmę jakiegoś t powiedzmy Nazwijmy go1 i tu jakiegoś jakiegoś t-1 x jest i tu jest ostra nierówność wartość w te 1 i tu jest mniejsze równe
Granice na przykład w ten sposób więc tu są ostre nierówności w tę stronę to jest dokładnie wartość wartość pośrednia w tę stronę bo jeśli mam jakiegoś w który jest w przedziale CD to to co ja wiem to ja wiem że to ja wiem że nie muszę pokazać że on jest pomiędzy wartościami f w jakich punktach prawda to wynika z tego że to są granice to znaczy dla każdego Dla każdego większego od zer istnieje taki takie co takie Delta większe od zera że dla każdego x z przedziału z przedziału dookoła f x
Jest jakie FX minus d jest mniejsze niż Epson No to jak ja tu mam C tu mam d no to Wystarczy wziąć Epson równy d min w jak wezmę takiego epsilona to ja wiem że wszystkie wartości z jakiegoś otoczenia dzenia b wpadają w ten przedział w szczególności tu jest jakikolwiek FX tu jest f od jakiegoś x Nazwijmy go f X1 analogicznie tu jest f od jakiegoś innego x No to mamy w należy do przedziału między f x - 1 do f X1 więc z twierdzenia o wartości średniej istnieje takie r W tym przedziale domkniętym a on siedzi w przedziale otwartym w
Przedziale CD że takie r w przedziale AB że f r jest równe czyli wzięliśmy element przedziału CD i udowodniliśmy że że jest w obrazie tak naprawdę dobrze widać to rozumowanie jak się patrzy na na funkcję zaczy na przypadek kiedy a i b są nieskończonością bo to jest to w którym to się najczęściej cytuj czy coś się zmienia w tym rozu tutaj Kiedy kiedy nie mamy Cid tylko mamy przedział otwarty generalnie niewiele i tak operujemy na wartościach na prz otwartym więc to to rozumowanie przechodzi identycznie gardło czy czy liżę W każdym razie udowodniliśmy że funkcje
Monotoniczne mają funkcje odwrotne No to z tego Mamy mnóstwo mnóstwo rzeczy tak w szczególności jeśli ja mam funkcję A oczywiście działa drugie domknięty to się po prostu klei jeden kawałek jednego rozumowania i drugi drugiego albo się przecina funkcja to wszystko jedno w szczególności jak ja mam funkcję z zer nieskończoność jak chcę być bardzo purystyczny żeby było tak jak tam to dam tut przedział otwarty w zer nieskończoność określoną wzorem f x rów x do n Gdzie n jest naturalne tym razem dodatnie no to w jej ciągłość nikt nie wątpi bo to iloczyn n sztuk funkcji ciągłej różnowartościowość też nikt nie wątpi No bo mogę jeśli mam taką nierówność ostrą na liczbach dodatnich to jest ważne No to mogę to podnieść stronami tej potęgi tak się nierówności ostre
Propagują No to jestem jestem ciągły jestem ciągły jestem różnowartościowa z prawej strony jest równa z to to że granica przy x dążący do nieskończoności jest równa nieskończoność to też nie jest niespodzianka No więc tak więc z tego z tego z naszego twierdzenia wynika że istnieje rosnąca i ciągła pierwiastek do z pi t stop No jak już udowodniliśmy że jest to cała reszta praw rachunkowych oczywiście oczywiście działa na przykład nie pierwiastek stopnia z a do potęgi m to jest prostu tak
To r stopnia z a r b dlaczego bo bo przywalenie stronami funkcji różnowartościowej tego nie zmienia tu Bierzemy tą potęgę no i i to się dowodzi tak po prostu tak tu jest z definicji n potęga pierwiastka to jest to jest AB tu jest po prostu własności potęgowania to jest wszystko zupa iloczyn w której spływa n składników pierwiastek stopnia z i składniku pierwiast stopnia z b to jest rów r to prawo działa pierwiastek jeszcze stop jest pierwiastek stopnia mn stronami do potęgi mn to też jest funkcja różnowartościowe oczywiście Tutaj wszystko jest dodatnie prawa strona to jest po prostu
A z definicji pierwiastka a lewa strona to jest to jest co pierwiastek m tego stopnia z czegoś do potęgi mte a potem jeszcze do potęgi nte No to najpierw najpierw co Zaz Napiszmy to tu najpierw co najpierw ten pierwiastek i ta potęga a potem drugi p i druga potęga i wyszło dowodzenie tych praw jest natychmiastowy jak już wiemy że ta funkcja istnieje dobrze No więc dlaczego mówiłem że tam bardzo istotna jest dynamika liczb rzeczywistych No bo nie jest specjalną tajemnicą że pojęcie ciągłości zbieżności ciągów punktów przenosi się na Ren to nie jest niespodzianka że jak ja mam ciąg punktów w powiedzmy ry x k dąży do X z
Gwiazdką z definicji wtedy tylko wtedy gdy długości wektorów xk min X z gwiazdką dążą do zera to jest jedna definicja ale to jest równoważne z tym że dla każdej współrzędnej x J współrzędna dąży do X z gwiazdką J współrzędna w dalszym ciągu przy k dążący do nieskończoności No ogólnie takie rzeczy się będą młócił na topologii natomiast na chłopski rozum widać że cała reszta przechodzi nie mogę w terminach tego zdefiniować ciągłość funkcji ja mogę powiedzieć że funkcja z r o jakimś wymiarze w r o jakimś innym wymiarze jest ciągła gdy dla każdego ciągu punktów Zmierzch do X gwiazdką f XN dąży do f x k to jest zbieżność punktów w RL A to jest zbieżność punktów w RM komputerze spać a nie szumi wietrak
No bardzo prosto się dowodzi że to jest równoważne z definicją kego tylko że tamte kanoniczne otoczenia wyglądają tak jakby się można spodziewać to co kiedyś było zastąpione przez co było wyrażone w terminach moduł różnicy teraz będzie wyrażone w terminach odległości czyli długości wektora różnicy kanoniczne otoczenie jakiegoś punktu to dla punktu to jest zbiór tych tych x że odległość x od od x z gwiazdką jest mniejsza niż EP ja piszę długość wektora w takich podwójnych pałkach żeby się odróżniało od modułu bo owszem długość wektora jednowymiarowego to jest dokładnie moduł natomiast ogólnie długość wektora V1 do vd to jest to co powiedział pan Pitagoras rysując d wymiarowy
Prostopadłościan o długościach boków takich takich jak V1 V2 tak d aż do vd dla d rów 3 to jest po prostu wzór na przekątną prostopadłościanu rów 2 to jest katowany do do znudzenia w szkole wzór na odległość między DW punktami na płaszczyźnie odległość między v i w to jest długość wektora V i mnóstwo rzeczy Działa tak samo twierdzenie boasa Działa tak samo przy czym komputerze nie rób tego już drugi raz włączyłem nadn łokci klawiatury od drugiego komputera podciągów na przykład na R2 Jeśli jakiś ciąg V1 V2 i tak dalej to są elementy r2 i jest ograniczony gdzie ograniczone to
Jest że na przykład długości wektorów z tego ciągu są mniejsze równe niż 100 śp dziecko które nie chce pójść spać moje Syczące wiatraczkiem od procesora dziecko zostało zahibernowane w każdym razie jak mam ciąg punktów ograniczony Czyli mam płaszczyznę One wszystkie nie wychodzą z jakiegoś z jakiegoś takiego kółka jak nie wychodzą z takiego kółka to dobrze mogę powiedzieć że nie wychodzą z takiego kwadratu ograniczoność to jest własność jakościowa istnieje takie m że moduły współrzędnych są ograniczone przez M No to co ja robię ciąg pierwszych współrzędnych każde niech każde VN to będzie XN yn ciąg pierwszych współrzędnych jest ograniczony jest min mm tu jest min mm nawet mogę wziąć to samo to nic nie szkodzi on
Spełnia założenia twierdzenia takiego takiego w wymiarze wymiarze 1 No to ja z niego mogę wybrać podciąg zbieżny xn1 xn2 bla bla bla jest zbieżne No to co ja robię Skoro i tak mnie pytają o wyciągnięcie podciągu z tego to mogę się ograniczyć do podciągu tego ciągu wyznaczonego przez wyrazy tego ciągu to teraz patrzymy na ciąg vn1 vn2 i tak dalej On w dalszym ciągu jest ograniczony ale pierwsze wspó spojrze na drugą współrzędną y n1 y N2 i tak dalej też jest ograniczony więc znowu z Buzan jasa jednowymiarowego yn K1 y n K2 i tak dalej jest zbieżny powiedzmy zbieżny do y napisałem zbieżny
A potem strzałka jest to to samo co wodny albo ATM machine nie powinno się tak pisać zbieżny do ale my nie zepsuliśmy nic w tym ciągu x my pod podciągu jest podciągiem to nazwiemy y z gwiazdką to nazwiemy x z gwiazdką więc też jest zbieżny do X z gwiazdką No to wygraliśmy wyciągam z tego podciągu z którego No z tego ciągu z którego zacząłem wyciągam taki podciąg pierwsze współrzędne dż do X gwiazdką drugie współrzędne do y gwiazdką przy No wi przy tym indeksie nacy do
Nieskończoności formalnie to napisał że granica przy J dążącym do nieskończoności VN k j jest równe tyle no więc generalnie jak się nabierze obycia z takimi rozmowami to to przechodzenie do podciągów się robi w pamięci to mówimy że nie musimy robić nowej numeracji na każdy podciąg jak mogę wymusić prz wzięcie podciągu że coś się dzieje to po prostu mówię że bez straty ogólności ciągiem od którego zacząłem jest ten po wycięciu podciągu oczywiście dla 15 zamiast dwójki tutaj rozmowie jest takie samo po prostu wyciągamy podciągi z podciągów z podciągów i tak dalej no więc ogólnie pojęcie ciągłości działa znakomicie dla funkcji z z RL WM jak się dobrze przyjrzeć dowodom m dowodem równoważności definicji to one przechodzą niezależnie od tego czy jesteśmy na prostej czy czy na
Płaszczyźnie tutaj w tym dowodzie o tym tym tutaj o tu bardzo bardzo istotnie korzystaliśmy z monotoniczności pamiętam że kiedyś Ja próbowałem pokazać wad takiej w której która próbowała nie korzystać z monotoniczności No i to oczywiście było skazane na porażkę dlaczego to zróbmy prosty przykład Powiedzmy że funkcja e od alfa jest równa cosinus alfa sinus alfa i funkcja e jest z z czego z przedziału 02 pi w r2 efektywnie okrąg oznacz oznaczać przez T ponieważ to jest jednowymiarowy Torus ale ludzie którzy oznaczają okrąg przez S1 jest trochę więcej No więc tak to jest funkcja która nawija prosto na odcinek Dokładnie tylko jeden
Przebieg zaczynamy od zer idziemy sobie tak tak jak każe cosinus al sinus alfa i wracamy tutaj No i co widzimy to jest bez wątpienia funkcja ciągła ona jest różnowartościowa No ale e do minus pi z s102 pi to już jest klops ona jest nieciągła w zerze granica do minus pierze od powiedzmy jakiś punktów V tak gdzie V dąży do do zera i pierwsza współrzędna V jest dodatnia należy do górnej pół płaszczyzny to jestem na początku tej przebieżki to było zer To było To było malutkie Alfa No to to jest zer A jak wezmę t samą granicę po wektorach które dążą do zera ale są w dolnej
Pzc jestem No to przerąbane Nie ma granicy w zerze ta ta funkcja ta odwrotna oczywiście złości powiedzą że no to dlatego że w mam tylko je do je wó nie ma jak definiować monotoniczności funkcji z kwadr jak ja oburz do natomiast na rze to wystarczy jeśli f który jest funkcją ciągłą na przedziale nie będzie otwarty jakikolwiek wszystko jedno tak I co ja od niej chcę i ona jest 1 do je jest ciągła to to mi forsuje że jest rosnąca rosnąca albo malejąca jako że to są ostre nierówności
To nie da się być jednym i drugim przez bycie funkcją stałą bo funkcja stała jest jest niemalejąca ale nie jest rosnąca no no i dowód to dowód jest trywialny Przypuśćmy że nie No to ja muszę mieć zaburzoną rosnąco i zaburzona malejąco czyli ja muszę mieć zarówno takie sytuacje na wykresie funkcji f jak i jak i takie sytuacje No to teraz że ona WM się zachowuje tak No więc jak my to chcemy najprościej zrobić Myślę że najprościej uniknąć przesadnej ilości przypadków wbrew pozorom nawet to jest informacyjny będziemy prę coś w
Środku jest No to co ja twierdzę ja twierdzę że nie może być tak żeby po lewej stronie to znaczy f od przedziału od A do C musi być albo zawarte w on jest wszystko TW albo musi być całe mniejsze niż FC Albo cały zbi jest więzy nie jeśli ja bym miał jakieś takie shenanigan No to przerąbane tak to bym się musiał przeciąć i przestał być 1 do je to z twierdzenia o wartości pośredniej
F C należy do f od przedziału otwartego AC Dobra czyli wiemy teraz że wszystko tu po lewej stronie od c albo mniejsze albo większe No to analogicznie po prawej stronie to jest to samo rozumowanie f od przedziału CB jest mniejsze niż od c albo większe niż jeśli jest no z powodów analogicznych No i teraz jeśli ja mam taką sytuację że ja tu jestem mniejszy niż w odc tu się coś dzieje a tu jestem też mniejszy No to oczywiście klops No bo wtedy ja tu mam tu mam a tu mam B mam C tu wziął jakieś P jakieś q No to to to jakieś absurdy się dzieją tak to znaczy jeśli jeśli FP jest większe niż
Fq na przykład tu jest f p i tu jest fq No to ja zreprodukować FP jest w przedziale między f odq siłę rzeczy DF c Więc jest osiągane na przedziale qc gdzie qc to jest cq Co znowu przeczy 1 do je to jest znow stwierdzenie wartości średnie czyli ja muszę być albo albo taki to jest zakazana sytuacja oczywiście taka sytuacja gdzie ja tu mam też tu mam wszystko i mam wszystko też jest zakazane z tych samych powodów więc ja muszę mieć albo takie coś alb No jak już mam takie coś no to dokładnie
Tym samym rozumowaniem dowodzę że nie mogę zaburzyć monotoniczności to znaczy w tym przypadku jest rosnąca bo bo co bo jestem y mniejsze od c to to implikuje co implikuje FX mniejsze niż f y bo jeśli fx jest większe niż f y nie może być równe bo to jest funkcja 1 do 1 No to to co ja mam mam jakiś taki hicap że ja tutaj spadam O tu mam x Tu mam y No to ni możność bo to oznaczałoby co by oznaczało znowu wartość średnią tu f x będzie zre reprodukowany na prawo od y na przedziale
Yc oczywiście tak samo jeśli c jest mniejsze niż X min y to tak samo A jeśli x jest mniejsze niż C mniejsze niż y No to z automatu f x jest mniejsze niż f c mniejsze niż f y po prostu z tego że jesteśmy na tym obrazku że tu wszystko jest mniejsze niż f c a tu wszystko jest większe niż f c Ogólnie chciałem to rozumowanie tak zrobić żeby uniknąć przypadków natomiast wyszło jak wyszło No bo można sobie wziąć cztery punkty które obalają to że jest albo rosnąca albo malejąca takie dwa na których na których wzrośnie i dwa na których maleje i rozważać przypadki wzajemnego położenia to wtedy wyjdzie pewnie nie dużo dłużej niż to rozumowanie No ale tak jest rozczarowujące także jak my chcemy udowodnić że jakaś funkcja z r w r albo z przedziału w r jest różnowartościowa to zawsze by sięo że dowodzenie że jest rosnąca jest takim potwornie he sposobem na dowodzenie tego Także
Muszę być muszę być rosnący al malujący jeśli chc być różnowartościowych tutaj tym bardziej właściwym tak na r Oczywiście mogę podłączyć to twierdzenie do mojego twierdzenia o istnieniu funkcji odwrotnych w założeniu miało to że funkcja jest że funkcja jest rosnąca i ciągła więc ja tak naprawdę mogę założyć że jest ciągła różnowartościowa bo już dostanę monotoniczność za darmo z tego wynika że na erze ja mogę odwracać funkcje po prostu z samego funkcją porządek i można robić takie rozumowanie jak jak były tutaj z tymem ciągłości No tu nie z jednej strony to smutne a z drugiej strony to To fajnie że świat jest bogatszy niż by się wydawało z z obserwacji tego co się dzieje na erze dobrze wiem że istnieją pierwiastki
Zrobimy uciążliwie to będzie zrob następnym wykładzie co jeszcze trzeba wiedzieć kolejny wniosek jak ja mam wiom nieparzystego stopnia to musi mieć pierwiastek tu jest napisane po polsku że f jest o współczynnikach rzeczywistych zmiennej x d nie dzieli stopnia F to f ma miejsce zerowe to wszystko jest w r prędzej czy później się dowiecie że wielom współczynnikach zespolonych ma pierwiastki zespolony zawsze w szczególności o współ rzeczywistych ma miejsce zerowe No i dowód jest bardzo prosty to znaczy Powiedzmy że FX jest równe a 2n plus 1x do 2n plus pi plus b plus wyrazy niższego rzędu A2 plus 1 siłą rzeczy jest różne od zera bo to jest współczynnik przy najwyższej potędze który determinuje stopień bez
Straty ogólności jest większe od zera boze pod zarówno stopień jak i posiadanie miejsca zerowego są nieczułe na zamianę F na min f No to to co to wiemy że F jest niekoniecznie rosnący Ale wiemy że F ma granicę nawet nie musimy go odwracać to jest po prostu to jest po prostu ta ta różowa wersja twierdzenia wartości pośredniej o to tutaj jak jestem na przedziale otwartym to mogą mieć nawet nieskończoności i mam granic to przyjmę wszystko po drodze to w zasadzie już granica przy x dążącym do Plus nieskończoności f x No to jest Nieskończoność razy coś dodatniego plus nieskończoność granica przy x dążący do minus nieskończoności FX to jest i tu jest
Moment w którym korzystamy z nieparzystości stopnia tu mnożymy nieparzyście wiele sztuk minus nieskończoności więc tak przyjmę dowolnie małe i dowolnie duże wartości nie nawet nie muszę powtarzać dowodu twierdzenia o wartości średniej mogę napisać że z tego twierdzenia istnieje taki x że f x jest równy 0 mogę powiedzieć że to przyjmie wartość mniejszą niż 100 większ mniejsz niż min 100 większ niż 100 więc więc po drodze musi przyjąć zer to z tej z tej niebieskiej wersji twi się używa bez przerwy w szczególności wasza szkolna maturalna nauka rozwiązywaniu romanowych to było masz stopnia TR Zgadnij pierwiastek podziel to twierdzenie mó że każdy stopnia trwi pierwiast dobrze Co Jeszcze chcemy
Wiedzieć ogólnie to twierdzenie wartości pośrednie jakieś tam równanie ma pierwiastek w jakimś przedziale na przykład jak mamy równanie x rów cosinus x No to teraz to jest równanie powiem że to jest funkcja i dlaczego ta funkcja przechodzi przez zer No dlatego że f od 0 to jest min-1 f od na przykład pi PR 2 jest równe pi PR 2 min cosinus pi PR 2 czyli min 0 czyli 0 jest między wartościami w tych punktach istnieje tak x przedziału 0 pi PR 2 że FX jest równy 0 co więcej tak x jest dokładnie 1 bo f jest funkcją rosnącą nie trzeba
Do tego liczyć pochodnej f jest funkcją rosnącą minus funkcją malejącą minus funkcja malejąca jest rosnąca są funkcje które czasem się chce odwracać ale na nie nie ma takiej ładnej nazwy tak na odwracanie cosinusa jest Arkus cosinus na odwracanie funkcji potęgowej jest pierwiastek odwracanie funkcji wykładniczej jest logarytm są na przykład takie z właściwe funkcje jak x przechodzi na FX rów x x x gdzie akurat tut dobór stały jest jest nieistotny i praktycznie każde równanie które w którym się plącze plączą osobno x i funkcje wykładnicze od x to albo się bierze sztuczne sprytnej sztuczki algebraicznej albo się rozwiązuje przez funkcję odwrotną do czegoś takiego chyba to nie był ten sam Lambert który
Grał nieśmiertelnego w filmie Nieśmiertelny No ale tak to to nasze twierdzenie o tym że możemy odwracać funkcję w szczególności pozwala odwracać cosinusa i sinusa i tangensa i legalnie pisać funkcje odwrotne tak z tangensem oczywiście to wszystko jest zawsze po przycięciu dziedziny tak sam sinus nie jest różnowartościowych więc funkcja odwrotna jest stąd dotąd Arkus dlatego że Wynikiem jest kąt w mierze Łukowej po polsku ar tak s
Zusem PR d tuczący tu akurat jest malejący gdzie z przez to jest z patr odwróciłem znaki przy tej naszej umowie że to jest przedział w dobrej kolejności to to jestw ceke tangens trzecią do przedział otwartego i to idzie w cały r tu jak przecinam przeciwdziedzinę to tego nie pisz jak się FK dcz tok więc to jest ta różowa wersja twierdzenia o wartości no o odwracaniu funkcji No bo ja tu mam przedział otwarty i granice na końcach To są właśnie te liczby które się pojawiają O
Tutaj więc Arkus tangens jest z całego r i idzie w przedział minus pi PR 2 pi pr2 dobrze żeby stało się zadość przedmiotowi postawi programowania który wam zabrali to to możemy zobaczyć jak szybko ten algorytm bisekcji zbiega do zbiega do do rozwiązania równania czy jesteśmy w stanie znaleźć Nie właśnie to jest to jest piękne że on on zawsze zbiega jak kolejne cyfrę binarnego tak no bo jak ja zaczął dla ustalenia uwagi od przedziału 01 co ja robię jak ja wybieram ten przedział czy ten przedział No to tu są liczby których rozwinięcie binarne ma po przecinku zer a tutaj 1 No i potem jak m te przedziały to tu są liczby które są przecinek coś tam tu są liczby które są pr01 coś tam tu są liczby które są
Przecinek 10 coś tam a tu są przecinek 1 coś dlaczego Mówię przecinek a pisz kropkę bo z tych samych powodów z których czasem mówię brytyjskie słownictwo z amerykańskim akcentem albo odwrotnie ogólnie taki nieskończony ciąg wyborów w prawo albo w lewo to jest dokładnie zadanie cyfr rozwinięcia binarnego po przecinku więc dokładność którą dostajemy jest taka że margines błędu wykładniczo z liczbą kroków jak chcemy to zobaczyć tak tak zupełnie na na przykładzie czy to teraz zadziała o No więc Ja zazwyczaj szuj ekran z desktopowe wolframa strasznie jest to małe to jest przeciwny wynalazek to nie jest Cloud to
Jest Wolf Kernel Patrzcie kto przyszedł mruczę bardzo cichutko dobr kocie chcesz pomagać w liczeniu no także to jest Kernel znaczy to to co wykonuje operacje bez tego frontendu który ma matematika z dorobionym frontendem przez przez pasjonatów któr zrobili takie coie jav i jeszcze pewnie coś innego ogólnie używanie tego przeze mnie to jest trochę rzucanie perły przed wieprza bo ja używam dokładnie dlatego że jest idiotoodporny ale to przynajmniej przynajmniej jest na tym samym
Komputerze z którego nagrywałem film No tu akurat był co był wykres funkcji te X min cosinus x także widać gołym okiem że gdzieś się muszę przebić przez zer to akurat jest mało interesujące jak chcemy zrobić taki algorytm taki algorytm bisekcji jaką funkcję będziemy odwracać na przykład niech to będzie x razy 2 do X będziemy udawać że że jeszcze nie słyszeliśmy o liczbie ojaj p Ustaw się bardziej w kamerze W każdym razie bierzemy jakąś taką funkcję ona rośnie jak funkcja
Wykładnicza tylko jeszcze szybciej tak To środowisko ma to zaletę że ma wbudowane przesuwanie wykresów Zobaczcie tutaj co To będzie minus nieskończoności to będzie dążyło do minus nieskończoności A to będzie dużo szybciej do zera Więc ona tutaj rośnie Ale tutaj musi maleć tak bo ona musi rosnąć od czegoś ujemnego do minus nieskończoności wykres powiedzmy do do jedynki to lepiej widać w jakim punkcie ma minimum to zobaczymy jak nauczymy się liczyć pochodne co będzie w miarę niedługo no W związku z tym zą funkcja odwrotną to jest ciężko bo ona nie jest określona całym erze ona jest określona od jakiegoś punktu do nieskończoności i o zgroza jeszcze ma dwie gałęzie którą się zwyczaj nazywa funkcją to jest
Ta gałąź od ta tutaj tak to znaczy mam wartość która jest powyżej tego minimum ona jest gdzieś tutaj to ja patrzę gdzie trafię w tą gałąź Nawet jak mam Jak mam wartość która jest między minimum a a zerem to to jest ta druga gałąź która która się nie nazywa i I co to możemy jakoś zaimplementować to jak się robi ty kolejne przedziały ustawiamy sobie jakoś dobra jak my to wcześniej Robiliśmy Robiliśmy tak że robiliśmy tak że mieliśmy P i p z wąsem tak to pewnie zaczniemy od czegoś takiego że po prostu przypisy jakieś wartości równa 0 nie będziemy odwracać f tak żeby dostać żeby dostać d jak już w dwójce będzie za dużo bo będę miał d raz 2 do
Drugiej w Jedynce będzie za mało nie Co ja plotę będziemy chel dostać trzy tak w dwójce już jest za dużo zaczynamy od od dwójki i teraz co będziemy robić tak długo jak no co kocie Tak długo jak różnica jest większa niż tu sobie zadam jakąś dokładność powiedzmy taką to co ja mam robić Mam i powiedzmy że w będzie równe C tak długo jak rozpiętość przedziału w którym jest rozwiązanie równania FX = w jest większa niż 1000 to ja chcę zrobić przepołowienie tak tak Ja chcę powiedzieć
Że że środek to jest p plus q przez 2 i teraz ja chcę nazwać nowe p i nowe q jak ja to zrobię zapewne to eś to jest właśnie kurczę to to jest sztucznie proste bo bo ta funkcja jest rosnąca tu byśmy chcieli zrobić tak że jeśli jeśli f m jest większe lub równe że nowym moim jednym z nowych końców przedziałów będzie będzie m a drugim zrobimy Zrobimy tak że skoro tu nas Będziemy trzymać z
Wąsem już nie wymagamy żeby p było mniejsze od q wymagamy żeby f było mniejsze niż to jest nasz niezmiennik Dobra czyli jeśli f jest większe równe niż r gdzie gdzie r to jest w tak jeśli w jest mniejsze równe niż od środka to co to następnym to p się nie zmienia ale q staje się mm a jeśli nie czyli f od m jest mniejszy niż w czyli w jest większy niż m to odwrotnie to zastępujemy zastępujemy tak bym to zrobił po prostu
Dobrze to maw w na takie że jak kropkę d to on założy że to jest liczba zmiennoprzecinkowa i nie będzie robił obliczeń symbolicznych na ułamkach jak nie ustawi tej kamery to ona zawsze się w nią nie patrzy to jest jakiś absurd dobrze Ile błędów na razie zero to zapytajmy się ile jest teraz równe nie chcę podpowiedzi stąd chcę Tyle q jest około tyle dobrze czyli nawet udało nam się nie pełnić błędu w jednej liny kodu WID że to jest prawie tylko nie po Katze z sować ekran mógłbym wycelować telefon w główną bohaterkę która mi ten ekran zasłania
Teraz nie ma głaskania jak nie M Więcej smaczków co anyway Tak udało nam się nie pomylić więc to co powinniśmy dać na koniec co mi gryziesz klawiaturę no dostałeś dzisiaj i tak przesadną dawkę chrupków rano zapasowy człowiek ci nasypał tyle co jest na d dni na mi gryzie klawiaturę dobrze wracając więc co jak mamy przedział to możemy na końcu na końcu co wydrukować wydrukować p plus q przez 2 Tak możemy powiedzieć że moglibyśmy
Zrobić jeszcze jeden przebieg tego ale możemy wziąć z ostatniego kroku to No to nie ma znaczenia możemy wydrukować m nie Machine ID f m min w No patrzcie wys w tym interfejsie się dużo dużo gorzej robi wszystko w szczególności jak w nim zaznaczać komórki w każdym razie tak zgadli miy zgadli miy rozwiązanie równania z z taką dokładnością wartości jak ja tutaj zażądam więcej to generalnie będzie w liniowym czasie akurat ten algorytm jest dość nie interesujący w związku z faktem że
On nigdy nie będzie za wolny a nigdy nie będzie za szybki to znaczy on On zawsze będzie dodawał liniową od liczby kroków liczbę liczby miejs po przecinku to znaczy no w systemie dwójkowym dokładnie liczba kroków A systemie dziesiątkowym z dokładnością do tego że także że dokładność 10 do 10 do min X to jest dokładność 2 do minus st raz x no no i generalnie tak się można bawić z z mnóstwem funkcji tak można odwracać funkcje nawet jak nawet jak to jest funkcja która nie jest zaimplementowana w wolframie jako Funkcja którą się daje odwrócić kcie W każdym razie tak naprawdę to jak ludzkość chce chce robić algorytmy które szukają rozwiązania
Jakiegoś równania to chciałaby lepiej chciałbym na przykład żeby błąd się podnosił do kwadratu z każdym krokiem i potem zobaczymy że metoda Newtona jeśli nie jest złośliwie tak żeby funkcja była bardzo płaska w tym w tym swoim miejscu zerowym to to metoda Newtona właśnie tak działa No tylko że do metona Musimy się nauczyć o pochodnych to jest taka metoda którą się daje aplikować absolutnie zawsze i i tak i nawet Pewnie pamiętacie że na maturze były jakieś takie zadania że Udowodnij że jakaś tam jakieś tam równanie rozwiązanie w jakimś tam przedziale No to to się dokładnie dokładnie z tej jednej idei że że funkcja ciągła się nie może przebić przez przez dany threshold jeśli się nie No że funkcja cią nie może nie przyjąć jakieś wartości które jest po drodze no i tak to jest że są funkcje dla których funkcja odwrotna się nazywa nazywa nazwą tak jak te cosinus i ta funkcja WTA tutaj Oczywiście te konfundujące nazwałem argument tej funkcji
W jest wartość ky osiągnąć no Natomiast zazwyczaj jak się spotyka funkcja na ulicy to ogólnie jak się napisze losowe równanie które miesza na przykład sinus X z xem to nie należy się spodziewać że on będzie miał rozwiązanie które się wyrazi jakimś ładnym wzorem należy się spodziewać że jego się szuka numerycznie na przykład właśnie tak dobra czy to jest tyle co ja chciałem powiedzieć generalnie jeszcze na sam koniec to mógłbym powiedzieć że co prawda dla funkcji Z2 jak widzieliście to dużo rzeczy nie działa natomiast jak ja mam funkcję z d przedziałów funkc która jest określona na przedziale Oczywiście mogę zrobić głupią funkcję która jest okreś na takim przedziale i tu jest jakaś taka o i na
Drugim przedziale i tu jest jakaś jakaś taka no to ona nie przyjmie mnóstwa wartości Mawa zwa co jest pomiędzy będzie nieprzyjęte tak i na na osi liczbowej to my intuicyjnie Wiemy że to zależy od tego czy to jest przedziałem pojęcie przedziału jest strasznie proste natomiast analogiem analogiem przedziału jak mamy r kwadrat przynajmniej z punktu widzenia tego co się tutaj dzieje to analogiem przedziału jest tak zwany zbiór zbiór spójny to znaczy Powiedzmy że ja mam do to nie będziemy robić Takiej spójności takie naprawdę powiemy że jakiś zbiór a powiedzmy w kwadrat to jest tak samo moż napisać tak jest Łukowo spójny gdy i teraz będzie
Funkcja 01 albo jakiegokolwiek innego przedziału to nie ma znaczenia w przez cały czas w a ciągła taka że F od 0 to jest to na to że po prostu ja mam zbiór mam dwa punkty funkcja ciągła z odcinka w r kwadrat to jest po prostu Krzywa to jest czas a to jest położenie więc tu mam zer i jakoś mi biegnie czas i tu mam czas 1 to jest powiedzenie tak naprawdę że od każdego punktu się daje dojść do innego przez przez taką krzywą i tak naprawdę to na erze to to nasze twierdzenie wartości średniej to można było formułować w ten sposób że obraz przedziału jest przedziałem że obraz przedziału nie ma przerw No i właściwa wersja jest właśnie taka tutaj to znaczy że jeśli mam f któ jest z zbioru spójnego
To jest spójny w r to wtedy co to wtedy obraz f jest przedziałem to znaczy f ma własność wartości średniej No i dowód jest oczywiście natychmiastowy z tego co już wiemy No bo jeśli ja mam y1 Y2 w obrazie f no to wtedy y1 równe f od jakiegoś A1 Y2 jest równe f od jakiegoś A2 ja tych dwóch mogę połączyć krzywą tak to niech niech co Niech powiedzmy g będzie 01 w a z Łukowej spójności takie że G od 0 jest równe A1 i G1 jest
Równe A2 powinien nie było znaczyć A1 i A0 wszystko jedno albo zrobić G12 to też nie ma znaczenia to co ja teraz wiem Wiem że y1 jest równe f od G od 0 Y2 jest równe f od G od 1 to w ogóle jest taka zabawna rzecz że tu mam przedział ja tu wychodzę wyższy wymiar i tu idę funkcją g które łączy te dwa punkty a potem spadam znowu funkcją f gdzieś tam w r No to funkcja f g czyli g złożone z f tak także najpierw g potem f ta funkcja jest z jednowymiarowego bytu w jednowymiarowy A przeszło drodze przez wyżej wymiar definicja jest tak zrobiona że składanie funkcji ciągłych z automatu daje ciągłość z definicji kego też też wynika tylko że zamiast jedną linijkę to w 3
Więc więc tak więc funkcja f złożone z g przyjmuje y1 Y2 więc z jednowymiarowego tego przyjmuje wszystko pomiędzy wszystkie wartości tak czyli udowodniliśmy że jest własność wartości średniej Czyli że jeśli obraz f zawiera Jeśli do obrazu należą dwa punkty To zawiera przedział co jest co jest tym co charakteryzuje przedział na to przerw to musi być
Przedziałem konkretnie przedziałem od swojego do swojego Sub być może domkniętym albo otwartym na końcach to akurat zależy od od tego jak to jest z tym zbiorem Czy on jest domknięty czy jest otwarty czy na przykład jest nieograniczony czy ta funkcja ma granicę przy brzegu jeśli nie jest domknięty to to z tym bywa różnie on on akurat może być taki No to znaczy tutaj ja to napisałem w takiej wersji dość dość na ziemi ogólnie to się formuje w tej wersji że obraz funkcji ciągłej obraz zbioru spójnego jest spójny tak tak Tylko że to że Łukowa spójność taka prawdziwa topologiczna spójność to to spełnia tu mieliśmy pokazane że że to jest tak w sensie Łukowej spójności Łukowo
Spójny natomiast spójność podor to stwierdzen przyi jed stronę się właśnie powołuje na na twierdzenie wartości pośredniej Czyż wszystko wiemy wiemy Jak rozwiązywać równania to znaczy wiemy że że się mówi że jest rozwiązanie tak naprawdę to jest główny że rozwiązanie równań jeśli S nierówności po bokach To to istnieją że jest algorytm który to liczy w tolerowany czasie i że jeśli spotkacie gdzieś w ciemnym lesie na przykład na korepetycjach z stud to nie ma z mił trzeba dowodzić monotoniczności to tyle